ضرورت رعایت ادب و انصاف در نقد بزرگان

علیٰ‌کلّ‌حال این مسئله‌اى است که بوده و ما باید این مطلب را مدّنظر قرار بدهیم و بدانیم که نتیجه‌اى که باید از این مسائل بگیریم این است که مواظب خودمان باشیم، زیرا ما احساس مى‌کنیم که این یک نقطۀ ضعفى است که در تاریخ بر دامن آدمى همیشه چسبیده بوده است و به یک زمان دون زمانى اختصاص ندارد. وقتى که دو نفر باهم بد مى‌شوند طرف بلند می‌شود مى‌رود در پروندۀ دیگرى نگاه مى‌کند! تو الآن در سنۀ 1432 با این‌طرف حرفت شده و مسئله پیدا کردی، چرا مى‌گویى که این چهل سال پیش این‌طور بود؟! چهل سال پیش به الآن چه مربوط است؟! او چهل سال پیش در فلان‌‌جا این دروغ را گفت! خب چهل سال پیش گفته است! بابا در این چهل سال سلول‌های او هم ده دفعه عوض شده است حالا چه برسد به اعتقاداتش! چه برسد به روحیاتش! ـ نمى‌دانم، می‌گویند: هر ده سالى یا چهار سالی اصلاً کل سیستم سلول‌های آدم عوض مى‌شود و به یک‌طور دیگرى درمى‌آید ـ او [تا الآن] ده دفعه سلول عوض کرده است! حالا [بگویید که] او چهل سال پیش فلان کرده و فلان کار خلاف را انجام داده است. [می‌گویند که] بله، ایشان سابقه دارد و پرونده دارد! حالا پرونده‌اش برای چه زمانی است؟! بگویند که برای ده سال پیش است! الآن او یک آدم و یک شخص دیگر است. این برای عکس است، نگاه به الآن کن. اصلاً من مى‌گویم که او دیروز کار خلاف انجام داد، نه چهل سال پیش و ده سال پیش و صد سال پیش، همین دیروز! یعنى روز سه‌شنبه، خب الآن ببین حرف او چیست؟ امام صادق علیه‌السّلام مى‌گوید که نگاه به الآنِ او کن. دیروز او را دیدی، خب دیروز دیدى این برای امروز است، امروز چهارشنبه است، دیروز سه‌شنبه بوده است. الآن نگاه کن، ببین الآن حرفش درست است یا نه؟! الآن روى حرفش حرف بزن، الآن به موقعیت او نگاه کن و روى حالت او تفکر کن، به دیروزِ او چه‌کار داری؟!