جلسه ۷۲۸

 خب حالا آقای بروجردی بفرماید، ایشان بگوید، هر چه می‌گویند كه صحیح نیست، باید تحقیق كرد، ما كه معصوم نیستیم، عصمت برای چهارده نفر است، ولی اصل قضیه خیلی برای من مستبعد بود، آخر بوعلی كه اشارات می‌نویسد، می‌آید شراب بخورد؟!! به چه قسم ما می‌توانیم اینها را با هم تلفیق كنیم؟ كه یكی بیاید اشارات بنویسد و آن مسائل را نقل كند و بعد بیاید دست به عمل قبیح بزند؟ آن نصایح او به شاگردانش چیست؟ آن رساله توبه نامه او چیست؟ آن مسائلی كه در رساله‌های عشق و جذب مطرح می‌كند ... این چطور می‌شود؟ بعد ما رفتیم تحقیق كردیم راجع به احوالش و دیدیم كه بله در یك تاریخی هست كه او در سنین نوجوانی، در شانزده سالگی و هفده سالگی، برای این كه شب خوابش نبرد یك مقدار كمی می‌خورده كه آن خستگی را از سرش به در كند، خب حالا بر فرض كه این قضیه درست باشد، آخر جناب حضرت آیت الله فی الانام و سایر افراد كه نقل می‌كنید آخر بوعلی یك بچه شانزده ساله است؟ یعنی نماد بوعلی یك شخصیت بچه شانزده ساله است؟ وقتی می‌گوییم آقای فلان! و ایشان در سن نود سالگی بوده، این باید مدّ نظر قرار بگیرد یا این كه بچگی او؟ پنج سالگی و شش سالگی كه با هم گرگم به هوا بازی می‌كردند؟ آخر كدامش نماد شخصیت است؟ این خیلی بی انصافی است، بر فرض صحت این قضیه كه یك تاریخی نقل كرده كه ایشان مثلا در نوجوانی، در وقتی كه در هرات درس می‌خوانده، در كتابخانه‌ای كه می‌رفته ...، و حال ما بگوییم كه بوعلی شراب می‌خورده!!! این از انصاف علمی و انصاف دینی و عقلی و منطقی به دور است، این طور انسان به بزرگان اهانت كند.

 بوعلی فخر عالم اسلام است، این همه راجع به مبانی توحیدی و غیر توحیدی و فلسفی كتاب نوشته كه الان از جمله افتخارات اسلام، بوعلی را نقل می‌كنند، آن وقت انسان این طوری ... (بیاید شخصیت او را وهن كند.)