حقیقت صورت‌های برزخی و تجسم اعمال

خیلی خب، آن ثوابش پیشکش، حالا اولی‌اش را داشته باشیم! پس نفس این عمل با نکاح تفاوت نمى‌کند! کسى که نکاح مى‌کند و عیال مى‌گیرد از روى چه غریزه‌اى این کار را انجام مى‌دهد؟ از روى همان غریزه‌اى انجام مى‌دهد که آن شخصى که زنا مى‌کند انجام مى‌دهد و هردو یکى است منتها آن به طریق شرعى است و آن به طریق غیرشرعى است ولى اصل انبعاث و پیگیرى این مسئله هردو به یک قضیه برمى‌گردد. کسى تابه‌حال نرفته براى خدا [ازدواج کند]؛ شَذَّ و نَدر حالا یکى به‌خاطر خدا موردى را نکاح کند. در ده میلیون یکى هم پیدا نمى‌شود، بیخود هم خودمان را گول نزنیم. این [ازدواجی] که هست به‌خاطر این مسئله است. خب مورد چه موردى است؟ بالأخره در مورد نکاح مى‌رود صحبت مى‌کند: سلام علیکم، حال شما خوب است، آیا شما ما را مى‌پسندید؟! مى‌گوید که بله، چرا نپسندم؟! ماشاءالله شاه‌داماد، بهتر از او پیدا نمى‌شود! او هم که مى‌گوید که تو هم من را مى‌پسندى؟! مى‌گوید که بله، ماشاءالله شاه‌عروس، شاه‌بانو، بهتر از شما پیدا نمى‌شود! بسیارخب دیگر مسئله‌ای نداریم یاعلى! بعد هم اینها به همین طریق شرعی ازدواج مى‌کنند.

او هم که مى‌خواهد برود زنا کند هم همین‌ راه را مى‌رود منتها در ازدواج أنکحتُ و زوّجتُ دارد اما این یکى ندارد ولى در واقع در هردو یک مسیر دارد طى مى‌شود. کسى نرفته با نکاح دست کسى را ببندد و در غل کند که اگر این کار را بکند عقد باطل است! عقد اکراهاً مکرهاً باطل است. کسى هم نرفته براى زنا مکره بکند، نه آقا این دلش مى‌خواهد او هم دلش مى‌خواهد. یک مسیر و یک راه هست منتها این راه، راه شرعى است و آن راه غیر شرعى است. البته بگذریم از اینکه اگر زنا، زناى محصنه باشد آن تعدّى در حقّ غیر است. تعدّى در حقّ غیر حسابش با این مسئله فرق مى‌کند.