جلسه ۷۲۵

روایات ما نیز مباحث وجود نفسی را مقدم كرده‌اند بر مباحث وجود عینی و وجود خارجی

 اگر ما در همین روایات حتی نگاه كنیم در آنجایی كه مسئله در مباحث اصولیه و كلامیه در آن جا می‌آید، در مباحث تجری ما می‌بینیم خود ائمه و مبانی ما مباحث وجود نفسی را مقدم كرده‌اند بر مباحث وجود عینی و وجود خارجی. می‌گویند اللهم العن بنی امیه قاطبه لانهم رضوا بعمل آبائهم خب این بنی امیة قاطبه لانهم رضوا به معنای چیست؟ خب اینكه بعد از دویست و سیصد سال آمده مگر نفس رضایت این موجب ذنب است؟! ذنب را كسی انجام داد كه تجهیز جیش و جنود كرد برای قتل سیدالشهدا، اما كسی كه فرض كنید كه لانهم رضوا بعمل آبائهم خب این كه كاری انجام نداده!! در خانه‌اش گرفته نشسته، در حالی كه ما می‌بینیم مسئله به این كیفیت است. یا فرض كنید در روایات داریم كسی كه نیت حج داشته باشد و موفق برای حج نشود خداوند به او ثواب حج را می‌دهد. یا شخصی كه نیت خیر داشته باشد خداوند برای او ثوابش را می‌دهد و این مسئله خب خیلی برای انسان موجب امیدواری است كه این قدر انسان به دنبال عمل ظاهر برای كسب ثواب نرود. بلكه این در صورت امكان و تهیؤ شرایط خارجی است، حالا اگر كسی آن شرایط خارجی برای او نیست، خب نیست كه نیست، هم راحت‌تر است و هم دردسر او كمتر است.

خارج از درس بالمناسبه با مطلب

 طرف رفته بود در مكه و خلاصه خیلی داشت دعا می‌كرد گفت كه خدایا به من ثروت بده!! گفتند ثروت می‌خواهی چكار؟ هر كسی اینجا دعا می‌كند كه خدایا به ما بهشت بده و ... و تو داری در این جا می‌گویی خدایا ثروت بده!! گفت نه تو نمی‌دانی من چه دعایی دارم می‌كنم! ـ حالا خیال كرد دارد چكار می‌كند، چه كشف سر مستتری كرده است ـ گفت من این ثروتی را كه پیدا می‌كنم می‌خواهم در راه خدا خرجش كنم!!، غافل از اینكه بدون این كه دعا بكند صرفا به خاطر آن نیتی كه داشته به پایش می‌نویسند، مگر این همه از بزرگان و اولیا فرض كنید كه گنج قارون داشتند تا به این مطالب رسیدند؟ نه، در نیت ایشان این است كه فرض كنید كه اگر پول داشته باشد، انفاق بكند، تمام شد، همین، مثلا اگر فقیری را در خیابان می‌بینید تا دست در جیبتان می‌كنید و می‌بینید كه پول ندارید، به پای شما می‌نویسند، همین كه شما احساس می‌كنید یك شخص مریض است و دلتان برای او می‌سوزد كه اگر من مكنت داشتم برای او كاری انجام می‌دادم، تمام شد برای شما یك ممرضیت و مساعدت با مریض را نوشتند.