تبیین حقیقت مثل افلاطونی و ارتباط آن با ادراک

استفاده از موبایل فقط براى موارد ضرورى

اینها را باید به مردم گفت، یعنى اصلاً الآن فرهنگ، فرهنگ غلطى است؛ تمام فرهنگ مکالمات و ارتباطات ما غلط است! چه کسى گفته که هر کسى موبایل دارد بایستى مدام حرف بزند و جواب زنگش را بدهد؟! یک ساعت خاص دارد در این یک ساعت هر کسى مى‌خواهد تماس بگیرد. چرا؟ مگر قبلاً مردم که در خانه‌شان تلفن بود یک تلفن این‌قدرى هم روی کمرشان مى‌چسباندند؟ فرض‌ کنید اگر در خانه‌اى تلفن بود هروقت بیرون بودند خب بیرون بودند دیگر و خبر نداشتند ولى الآن [تماس می‌گیرند اگر] پنج دقیقه جواب ندهد، مى‌گوید: کجا بودی؟! زنگ زدم نبودی؟! زهرمار! زنگ زدم نبودى یعنى چه؟! براى خودش بیرون رفته بود. نه، من باید بدانم کجا رفته بود! آقا دو دفعه تماس گرفتم نبودی! موبایل پیشم نبود دیگر، چرا نبود؟! حالا یک‌ مقدار حسن ظنى هم به انسان داشته باشد می‌گوید: شاید نخواستید کسى مزاحم شما بشود! بابا اصلاً نمى‌خواهم کسى مزاحم من بشود! بارها شده خود بنده موبایل جلوى من روى میز بود ـ الحمدلله الآن که دیگر نداریم، خلاص، از خیلى مطالب راحت شدیم ـ مى‌دانم، ولى نمى‌توانم اصلاً بردارم و حرف بزنم حالم به‌هم مى‌خورد و از آن حال آرامشم بیرون مى‌آیم.

موبایل باعث سلب آرامش و ازبین رفتن امکانات نفس

ما براى چه زندگى مى‌کنیم؟ براى آرامش مى‌کنیم. این چه زندگى است که انسان باید همیشه در حال انتظار باشد؟! آخ زنگش دربیاید، آخ زنگش دربیاید، اصلاً مسئله این‌طور غلط است! موبایل فقط براى موارد ضرورى است ولى همین شده جزو زندگی! چه اشکال دارد وقتى افراد از خانه بیرون مى‌آیند موبایل نداشته باشند؟! چه اشکال دارد موبایل براى محل کار در منزل باشد و مثل سابق انجام شود؟! شما باور بفرمایید از وقتى که این موبایل وارد زندگى افراد شده است شصت درصد، هفتاد درصد ذهن آنها را به خود مشغول کرده است یعنى ما هفتاد درصد عقب هستیم، شما از سى درصد و بیست درصد امکانات نفستان دارید استفاده مى‌کنید، متوجه هستید چه دارم مى‌گویم؟ هشتاد درصد شما تعطیل است و این بزرگ‌ترین خطر براى سالک است که هشتاد درصد از آرامش او تعطیل باشد، هشتاد درصد هم تازه کم گفتم، باید بگویم: نود درصد! ده درصد مى‌ماند و در این شرایط انسان رشد نمى‌کند. اگر آن چوب‌هاى وسط این مدرسه رشد کردند ما هم رشد مى‌کنیم! اگر آن تخت‌های [شهریه دادن] که تا دو یا سه روز دیگر مى‌آیند اینجا چیده مى‌شوند و باید چیده شود [رشد کردند ما هم رشد می‌کنیم]!