جلسه ۷۲۴

 این قضیه به عنوان مقرب برای تحقق مثل افلاطونی است جناب افلاطون همین را مطلب را در مورد انسان می‌گویند، می‌گویند انسان، حیوان، هر چه اینها دارای یك حقیقت كلیه هستند كه آن حقیقت كلّی باعث نزول تمام انسانها و مقیدات خارجی است، حالا آن حقیقت كلی كه می‌تواند باشد نفس رسول الله! این جا است كه اول ما خلق پیدا می‌شود، اول ما خلق نور نبیك یا جابر است یا فرض كنید كه اول ما خلق العقل است، آن حقیقت نفس رسول الله در نفوذ نسبت به اعیان انسانی حالا شما بیا این را نگاه كن آن حقیقت نفس نسبت به نفوس در حقایق مجرده غیبی دیگر نفس رسول الله جبرائیل ساخته است، نفس رسول الله ملك الموت ساخته است، ساخته است نه این كه رفاقت كرده است، نفس رسول الله باعث به وجود آمدن حیوان شده است، باعث به وجود آمدن جماد شده است، نبات شده است، غیر شده است، هر چه بخواهی آن نفس باعث می‌شود كه این محصی عوالم حضرات الخمس فی ندی جوده و آیه وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ¹ دلالت بر این مسئله می‌كند یعنی وقتی كه رسول خدا به خود نگاه می‌كند ماسوی الله را در خود می‌بیند.

 شما نگاه به دستتان بكنید، این دست، این انگشت اول دوم سوم چهارم پنجم این جدای از من است؟ نه، به من چسبیده است، همین این كف است، این هم فرض كنید كه پشت آن است، این هم تمام خصوصیات آن است، شما می‌توانید تصور كنید خودتان را جدای از این دست؟ نمی‌توانید، چطور نمی‌توانید؟ این پا، این سر و گردن، نمی‌توانید تمام اعضا و جوارح را در وجود خودتان به صورت وجود مادی می‌یابید، حالا كاری به آن خصوصیات نفسانی و ملكات و صفات و اینها نداریم همه این سر و گردن و چشم و ابرو و بدن و پا و دست و اینها همه را در وجود خودتان در آن واحد به لحظة واحده آنها را حیاضت می‌كنید و وجدان می‌كنید و در خود احساس می‌كنید، رسول خدا فی آن واحد تمام ماسوی الله را در وجود خودش احساس می‌كند.