جلسه ۷۲۳

 گفتم كه، من اصلًا تعجب كردم، گفتم شما این طورید؟! گفت بله من این طور و دیگر پای صحبت‌های فلان كس نرفتم و شركت نكردم و ادامه ندادم. این را می‌گویند مراقبه! یعنی تا فهمید كه دارد این صحبت اثر سوء دارد، گرچه این صحبت، صحبت چیست؟ صحبت دینی است، صحبت اخلاقی است، ولی شیطان به صحبت كاری ندارد، به یك چیز دیگر كار دارد از آن جا می‌رود قلقلك می‌كند. آن قال الصّادق می‌گوید و این دارد فقط در سیما سیر می‌كند! خب باید چه كار كرد؟ تا این حساب دستش آمد، كشید كنار و خودش را سالم نگه داشت.

 حالا در مقابل این هم بوده و قضّیه ادامه هم پیدا كرده است: آقا فلان كس را فقط دعوت كنید! آن فقط حرفهایش به دل می‌نشیند! اگر حرفها به دل می‌نشیند كه خب هستند افرادی كه همین حرفها را می‌زنند، چه شد كه فلانی دعوت شود؟ آن حرفهایش به دل می‌نشیند؟ این یك جای قضیه اشكال دارد كه باید این را بررسی كرد.

 اینجا است كه ما می‌فهمیم كه امیرالمؤمنین كه دارند می‌گویند آقا زن نباید حرف مرد را بشنود و مرد نباید حرف زن را بشنود برای این قضیه است. حالا شما می‌گویی نه آقا، این حرفها مال ١٤٠٠ سال پیش است خب برو، نتیجه‌اش همین است، ما به هر مقداری كه عقب بیفتیم از مطالب، به همان مقدار از دست می‌دهیم و می‌بازیم. گفتم فقط در موقع ضرورت باشد، پزشكی می‌خواهد برود، ضرورتی اتفّاق می‌افتد، دكتری می‌خواهد برود، آن هم در حدّ محدود باید انسان انجام بدهد، بله، حالا دیگر در آن جاها چه می‌گذرد، اهل فن بهتر می‌دانند! در بیمارستانها چه می‌گذرد؟ و این واقعاً مسأله‌ای است كه باید به آن توّجه كرد كه شیطان چطور یواش یواش می‌آید. یواش یواش می‌آید و آن حالت انحراف و كج‌روی نفس یواش یواش می‌آید و این را جا می‌زند با حالت آرامش دل و انبساط روح و با طمأنینه و راحت شدن. این آن است منتهی از این راه می‌آید جلو و به اینجا می‌رساند، اینجا دیگر باید انسان مراقبه داشته باشد و همان مراقبه است كه می‌تواند جلوی انسان را نگه دارد و ذكر و از این حرفها در كار نیست.