جلسه ۷۲۳

 نه این كه اینها نبوده، در همان زمان سابق، زمان شاه بود. ولی خیلی به نحو معدود، خیلی به نحو محدود، تا چه باشد، تا كی باشد، امّا زن نمازشب خوان كه دیگر در آن زمان سابق گرفتار این مطالب نمی‌شد! این را چه طوری آدم بگوید؟ مسلمانی كه نماز اوّل وقتش حتّی تأخیر نمی‌افتد. شیطان شیطان است. شیطان شیطان است دیگر و دست هم از سر آدمی برنمی‌دارد، خیال نكنید هر كسی آمد و دیگر نماز شب خواند انَّ الصَّلاة تنهی عن الفحشا و المنكر نه باید مراقبه همراه باشد.

 وقتی كه من می‌گویم زن با موبایل با مرد حرف نزند خب یك چیزی می‌دانم، سرم می‌شود، برو حرف بزن این قدر حرف بزن تا جانت درآید! یك چیزی می‌دانم كه من می‌گویم. وقتی كه می‌گویم هر كسی به منزل تلفن زد و آقای شما را خواست بگویید نیست و خداحافظ، و گوشی را بگذار زمین تمام شد، اما حالا من نمی‌دانم!، حالا اجازه بدهید ببینم! حالا یك‌خرده صبر كنید!، حالا با ایشان تماس بگیرم! خب این همین است دیگر، كار به این جا می‌رسد دیگر.

 بنده از یكی از افرادی كه باور نمی‌كردم در زمان خود مرحوم آقا، اصلًا آن زمانها كامپیوتر نبود، این وسایل ارتباط جمعی نبود، موبایل نبود، این حرفها نبود، خود او به من گفت، خودش به من گفت من دیگر صحبت‌های فلان كس را نمی‌خواهم گوش بدهم، زن بسیار عفیفی بود، حالا نه آن بی‌چاره قصدی دارد نه این، ولی می گفت حین صحبت‌های او می‌بینم در من دارد اثر سوء می‌گذارد، دارد از خدا می‌گوید، قال الصادق و قال الباقر می‌گوید، از جاهای دیگر حرف نمی زند و حرف‌هایی كه خب همه بلد هستند چطوری بزنند و چه‌كار بكنند! نه، همین را دارد می‌گوید، خب یك كسی ممكن است بیاید بگوید كه شما این طوری هستی، مریض هستی، بله خب مریض است، حالا باید چه‌كار كرد؟ باید رفت تا آخرش؟ بالاخره این مریض را چه‌كار باید كرد؟ ولی این مرض نیست، این یك سنخیت روحی است، یك سنخیت نفسی است كه این سنخیت در این شرایط دستخوش این آسیب می‌شود در این شرایط و این قضیه برای همه هست، برای همه.