جلسه ۷۱۹

 اینها چیزهایی است كه ماها و شماها همه باید روی این مسائل برنامه ریزی كنیم یعنی وضعیت خودمان را ارتباط خودمان را میزان توقع خودمان را از مردم، از افراد، از اشخاص، حالا اینهایی كه این جوری بودند نه این كه بچه بودند بابا سنشان پنجاه سال بود چهل، پنجاه سال بودند یكی از آنها جوان بود ولی دو یا سه تای آنها مسن بودند یعنی معلوم بود اهل زیارت و فلان و این چیزها هم هستند نه این كه ...

 همین است همین است یعنی این، این همانی كه تقی به توقی بخورد زیارت را ول می‌كند بلند می‌شود برود دنبال این كه ببیند چه خبر است این همانی است كه فرض كنید یك حال و هوایی پیدا شود آن اصل را فراموش می‌كند التفات می‌كنید مسئله را فراموش می‌كند چند روز پیش مشرف شدم حرم و گذرم افتاد به صحن، اسمش صحن چیست؟ مسجدالاقصی، قدس، اسمش را گذاشته اند قدس!! یادم است یك وقت با مرحوم آقا كه داشتیم مشرف می‌شدیم گذرمان به این جا افتاد فرمودند: این اسم گذاری اهانت به حضرت است اهانت به حضرت است كه در كنار این گنبد و بارگاه انسان قدس را بیاورد و در این جا ارائه بدهد معنایش این است دیگر یعنی اهمیت دادن به این شما خیلی جاها را می‌توانی قدس بگذاری چرا در كنار صحن و سرای علی بن موسی الرضا باید این اسامی بیاید قدس و نمی‌دانم فلسطین بیاید؟ مگر اسامی ائمه قحط است خب چرا این را فرض كنید صحن‌الجواد نمی‌گذارید؟ صحن الكاظم نمی‌گذارید؟ چرا این را صحن موسی بن جعفر نمی‌گذارید؟ چرا صحن امام سجاد نمی‌گذارید؟ چرا صحن امام هادی نمی‌گذارید؟ چرا نباید اینها باشد؟ چرا باید ذهن یك زائر وقتی كه ... می‌بینید می‌خواهم چه بگویم؟ دقت كنید به آن نكته ایشان این را می‌خواستند بگویند زائری كه می‌آید می‌خواهد برود به سمت امام رضا یك دفعه می‌پیچندش به سمت قدس، عین موشك، خب این به این سمت دارد می‌آید، این دارد به این سمت می‌آید، نه آقا همه یكی است!! دیگر چه فرق است؟! این همان است! اگر همان است پس چرا آن را برداشتی گذاشتی این جا؟! چرا این را نمی‌برند آن جا بگذارند؟ چرا امام رضا را نمی‌برند آن جا بگذارند؟! چرا فرار می‌كنند از امام رضا؟ ولی آن جا را برمی‌دارند می‌آورند این جا، این چه قضیه‌ای است؟ آن كه دارد می‌آید به سمت امام رضا فقط باید به سمت امام رضا بیاید، من حتی رفقایی كه می‌آیند می‌گویند كه ما رفتیم زیارت امام رضا سر قبر مرحوم والد هم رفتیم می‌گویم برای چه ایشان را كنار امام رضا می‌گذارید؟ برای چه می‌گذارید؟ امام رضا و نداریم، ما واو نداریم، این واو حرف عاطف در این جا غلط است، انسان هر جایی كه حرف عطف نمی‌تواند بیاورد ما زیارت امام رضا رفتیم و همین طور هم سر مزار مرحوم آقا رفتیم گفتم واو نیاورید، بگویید زیارت امام رضا رفتیم تمام شد، سر مزار مرحوم آقا رفتی خب رفتی، بنده این دفعه سر مزار ایشان نرفتم، حال نداشتم، شلوغ بود، زنها بودند گذرم از جای دیگر بود، نتوانستم بروم، حالا بزنم در سرم كه چی این زیارتم نیمه كاره مانده! مگر من می‌توانم برخلاف آن چه كه همین بزرگان به ما تعلیم دادند عمل كنم؟ نمی‌توانم، همه این قضایای آنها جور دیگری بوده است شنیدید، دیدید، در كتاب خواندید، از زبان خودشان شنیدید كسی كه آن جور در ارتباط با امام رضا صحبت می‌كند آن وقت انسان باید حالا بیاید بگوید ما زیارت امام رضا رفتیم و، اینها غلط است كسی كه به زیارت امام رضا می‌رود دیگر قدس و مدس و اینها نباید در ذهنش بیاید امروز قدس است فردا نمی‌دانم كجاست و پس فردا فلسطین است نمی‌دانم دو روز دیگر ونزوئلا است چهار روز دیگر پكن است نمی‌دانم از این چیزهایی كه خلاصه همین جور داریم می‌شنویم، چه می‌كنیم، فلان می‌كنیم اینها را بردارد بیاورد جزو این قضایا و اینها قرار بدهد.