جلسه ۷۱۵

 یك وقتی من در احوال شهادت امام سجاد علیه‌السلام می‌خواندم كه سعید بن مصیب ایشان از اصحاب امام سجاد علیه‌السلام بود و مرد فقیه‌ی هم بود، فقیه مدینه به او می‌گفتند، عالم مدینه بود، ولی شما ببینید كه علی‌كل‌حال گاهی انسان خرابكاری هم می‌كند، خیلی باید انسان متوجه باشد كه به بیراهه نزند و خارج از آن حدودی كه برای او ترسیم شده است قدم برندارد. سعید بن مصیب می‌گوید كه من مدتها بود دلم می‌خواست بروم در مسجد پیغمبر و در حال خلوت و سكوتی دو ركعت نماز دبش بخوانم خلاصه با حضور قلب و بدون سر و صدا و بدون ازدحام و اینها خلاصه وقتی كه می‌رفتم می‌دیدم مسجد شلوغ است مردم نشستند و قرآن می‌خوانند با همدیگر حرف می‌زنند صحبت می‌كنند و خلاصه حالی نمی‌ماند كه ما دو ركعت نمازی بخوانیم و همه ملائكه را به استخدام بگیریم كه من دارم دو ركعت نماز با حضور قلب می‌خوانم! خلاصه مواظب باشید! خوب نماز من را ببرید بالا، به ملأ اعلی، خلاصه از دستتان نیفتد، نكند از دستتان بیافتد تمام زحماتی كه ما می‌كشیم و نمازی كه ما می‌خوانیم ملائكه زیر آن را بگیرند و به بالا ببرند، یك وقتی از آن كم نشود چیزی نشود نمازی است كه ما داریم می‌خوانیم ما ایستادیم در پیشگاه خداوند نه كسی دیگر، نماز ما كجا نماز بله خلاصه علی كل حال خیال كرده كشك است.

 ایشان می‌فرمایند كه ما خلاصه این آرزو به دلمان بود تا این كه حضرت امام سجاد علیه‌السلام به شهادت رسیدند و ما دیدیم مردم رفتند به تشییع جنازه امام سجاد و دیدیم كه الان وقتش است كه ملائكه را به استخدام بیاوریم و برویم در مسجد مدینه دو ركعت نماز بخوانیم از آن نمازها! از آن نمازهایی كه پیغمبر هم نخوانده! خلاصه ما این جوری هستیم دیگر، شوخی كه نداریم، در دلمان نگاه كنیم می‌بینیم همین است، بله در دلمان نگاه كنیم می‌بینیم همین است آن چه را كه بزرگان به ما تعلیم دادند آنها مفت به دست نیامده خلاصه قدر بدانیم، حالا این كی بود؟ او را فقیه مدینه می‌گفتند از اصحاب امام سجاد علیه‌السلام هم بود ولی میزان استفاده او از امام سجاد علیه‌السلام چقدر بود؟! همین قدر بود همین قدر بود امام سجاد كسان دیگر هم داشت، از آن حسابی‌ها كه هر كدامشان آسمان و زمین را می‌توانستند به هم بریزند و درست كنند، از آنها هم داشت، از این هم داشت با هر كسی طبق ظرفیت خودش و بر طبق قبول و قابلیت خودش با هر كسی این بزرگان، اولیا، ائمه برخورد می‌كردند و به اندازه سعه وجودی به او می‌دادند، خب نظام همین است دیگر، نظام خلقت نباید دست بخورد، بایستی كه بزرگان هم بر اساس همین نظام سیر كنند.