کیفیت ربط حادث به قدیم و حقیقت عالم مثال

تلمیذ: آن کسى که خلق ابدان مى‌کند، نسبت به دیگران هم مى‌تواند این تصرف را بکند؟

استاد: بله‌.

تلمیذ: سلول‌های بنیادى هم شبیه این است‌؟

استاد: البته شباهتى دارد.

تلمیذ: فقط آن طول زمان دارد شاید هم طول زمان برداشته شد عین خود همان شخص می‌آید دیگر.

استاد: بله‌. این‌هم از نظر چیزهای جدید به درد می‌خورد!

آن روزى که مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی علیه ـ سوره یس را داشتند در مسجد قائم تفسیر مى‌کردند، قشنگ یادم است. من سن زیادى نداشتم حدود شانزده یا هفده سال بودم. ایشان داشتند راجع به حضرت عیسى مى‌گفتند که ﴿إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَهِ كَمَثَلِ ءَادَمَ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٖ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ﴾¹ وقتى داشتند این قضیه را مى‌گفتند، گفتند که تعجب نکنید عن قریب علم و تکنولوژى به این خواهد رسید و شما مى‌بینید ـ به افراد رو کردند ـ که چطور افراد از سلول یک پوست انسان، مى‌توانند یک انسان بسازند! آن‌وقت مى‌گویند که امام علم غیب ندارد! اینکه شاگرد امام است این‌‌طوری است. وقتى که امام رضا یا موسى بن جعفر علیهم‌السّلام اراده مى‌کند شیر روى پرده را تبدیل به شیر سیصد کیلویى مى‌کند،² حضرت چه‌کار مى‌کند؟! خلق مثال مى‌کند دیگر. وقتى خلق مثال کرد خلق خارجى شد. نفس خلق مثال مساوى با [خلق خارجی] است و لازم نیست از داخل باغچه سیصد کیلو خاک بردارد و باهم ترکیب کند آن‌طورى‌که علامه طباطبائى ـ رضوان الله تعالی علیه ـ مى‌فرمایند، منتها آن زمان را بردارد و...، نه!³ خلق مثال مى‌کند و شد. این دیگر نیاز به ماده و چیز دیگر ندارد. اگر ما این مسئله را ادراک بکنیم مشکل‌ترین مسئلۀ فلسفى حل شده است که مسئلۀ ربط حادث به قدیم است و دیگر سلسلۀ طولیه برداشته مى‌شود و ما چه زمانی خلق شدیم و زمانى بوده یا نبوده است تمام این مسائل إن‌شاءالله روشن مى‌شود.

أللهم صل علی محمد و آل محمد