جلسه ۷۰۷

 تلمیذ: پس ما یك عالم ثابت داریم

 استاد: بیر بیر بابا این بیر بیر برای همین می‌گویم بله حالا می‌رسیم به این كه ما اصلا زمان نداریم ولی یواش یواش صبر كنید به این جا می‌رسیم فعلا این مقدار زمان را احساس بكنید كه یك واقعیت هست تا این را چگونه مطرح كردنش كار داریم تا به آن جا بخواهیم برسیم فعلا آن را می‌توانیم روی آن دست بگذاریم و نسبت به او .. حالا به اعیان خارجیه كار نداریم به صور اعیان خارجی كار داریم به آن صور چرا به نحو مثل افلاطونی باشد كه صور نوری الهی باشد یا به صورت جزئی باشد یعنی همین مجلس همین افراد همین كیفیت هیئت به اصطلاح

 تلمیذ: چرا اینجا احساس صورت است چرا خود همین واقعیت مادی آنجا نبوده

 استاد: خب نبوده دیگر

 تلمیذ: نبوده در ذات

 استاد: این اعیان خارجی كه نبوده عرض كردم از دیدگاه ما این جلسه‌ای كه در امروز روز سه شنبه ساعت یك ربع به ٩ دوباره به درس دوم نرسیدیم البته دیرشدنش تقصیر ما بود تقصیر این آقای چیز نیاندازید بیچاره ما دیر كردیم و این قدر طول كشید و این آقا هم لابد صبحانه كله پاچه خورده چانه‌اش نمی‌ایستد از این نمی‌رود سراغ بحث دوم من نخوردم كله پاچه ولی برای ما ضرر دارد البته گاهی عیب ندارد اگر كسی دعوت كند می‌خوریم البته استثناء دارد این مسئله به خود این صورت جزئیه برمی‌گردد این صورت جزئیه كه الان ما داریم دیروز بوده یا نبوده؟ نبوده در اعیان خارجی نبوده بحث ما در اعیان خارجی است بحث ما در زمان است بحث ما در ماه فرض بكنید كه جمادی الاولای سنه ١٤٣١ است بحث ما در یك همچنین وضعیت است خب این نبوده مثل بچه‌ای كه فرض كنید كه به دنیا می‌آید شما آیا بیست سالگی این را می‌بینید لعل این كه پنج سالگی این بمیرد

 تلمیذ: در علم عنائی است نه در خارج ما می‌خواهیم بگوییم این در خارج علم عنایی بوده