جلسه ۷۰۲

 تلمیذ: مشروعیت داشت؟

 استاد: نه مسئله مشروعیت نیست نخیر نخیر نه نه اصلا خواست مردم مشروعیت ندارد، خواست مردم تنفیذی است، شاید مردم بخواهند عرق بخورند عرق خوردن كه مشروعیت ندارد، شاید مردم بخواهند دزدی كنند زنا كنند مردم بخواهند كه بی‌حجاب در خیابان راه بیایند بله الان خیلی‌ها هستند كه دلشان می‌خواهد بی‌حجاب در خیابان راه برود مگر در زمان خود پیغمبر نبودند افرادی كه خب خلاف می‌كردند ببینید بی‌حجاب بیرون آمدن این مسئله مشروعیت ندارد یعنی شرع این مسئله را امضا نمی‌كند و آن چیزی كه در پشت این قضیه است این است كه اجرای احكام باید همراه با خواست مردم انجام بگیرد این غیر از مشروعیت است! مگر این كه در بعضی از موارد كه اصلا مخلّ به مسائل اجتماعی باشد كه آن یك مسئله دیگر است ولی صحبت در آن خواست عمومی و غالب بر جامعه است یك وقتی فرض كنید كه هزار نفر هستند می‌آیند به امیرالمومنین می‌گویند شما این حكم را باید اجرا بكنید ده نفر می‌گویند نه خب این ده نفر را باید .. یك وقتی نه هزار نفر نهصد نفر می‌آیند می‌گویند این حكم نباید اجرا بشود صد نفر حضرت بر این صد نفر اجرا نمی‌كند آن حكم غالب باید در نظر گرفته بشود! بعد از پیغمبر غالب مردم به طرف آن خلفا رفتند حضرت گفتند خب، وقتی كه عثمان را كشتند غالب مردم آمدند به سمت امیرالمومنین حضرت گفتند باشد و الّا خیلی‌ها خب بیعت نكردند سعد بیعت نكردند اینها بیعت نكردند نمی‌دانم عبدالله عمر بیعت نكرد و حضرت هم دیگر با اینها كاری نداشتند! بیعت نكردند نكردند! اخلال نكنید جنگ راه نیاندازید! حتی صحبت هم می‌خواهید بكنید بكنید حتی بر علیه من هم حرف بزنید بزنید! حرف زدن بر علیه من اخلال بر نظم عمومی و امنیت ملی و اینها نبوده! حرف می‌زدند صحبت می‌كردند اگر شمشیر بكشید بسیار خب چون الان اكثریت آمدند مرا قبول كردند این اكثریت برای من تكلیف می‌آورد اكثریت برای من تكلیف می‌آورد.