جلسه ۶۹۲

 برای هر كس هم یك پرونده خاصی است پرونده من مال من است پرونده شما مال شماست پرونده آن زید هم مال زید است برای هر كسی پرونده خاص دارد كه حافظ رضوان الله علیه چه می‌فرماید یك روز من در محضر آقا بودم گفتم" حافظ می‌گوید" فرمودند چه گفتی آقا؟! حافظ می‌فرماید،" می‌گوید" یعنی چه! مگر بقال است؟ مگر بقال است! حافظ می‌فرماید حالا ما یك خرده اضافه‌اش كنیم حافظ رضوان‌الله‌علیه می‌فرمایند كه

خیلی شعر، شعر عجیبی است این بنوش باده یعنی همین مسئله، یعنی كار خودت را بكن به دنبال این نباش كه برایت چی پیش می‌آید بنوش باده، بنوش باده كه قسام صنع قسمت كرد در آفرینش از انواع نوش دارو نیش این غزلی است كه خیلی مرحوم آقا دوست داشتند ولی این غزل را رفقا ببینند بسیاری از آن چه من تا به حال دیوانی كه این غزل در آن باشد را پیدا نكردم ولی سابق خودم دیوانهایی را داشتم و دیدم كه كه این غزل در آن بود ولی الان نمی‌دانم چرا نیست این همه دیوان حافظ داریم ولی این نیست! این همه دیوان حافظ چاپ شده ولی این غزل نیست اصل غزل هم این است كه:

به به! این شعر دومش واقعا اگر می‌فهمیدیم این شعرها را یك خرده می‌خواندیم اینها را، همه‌اش نمی‌رفتیم روزنامه بخوانیم تلویزیون تماشا كنیم و رادیو گوش بدهیم یك‌خورده می‌آمدیم این شعرها را برمی‌داشتیم می‌خواندیم تمام دنیا را بدهیم ارزش فهمیدن این یك شعر را ندارد!

به پادشاهی عالم فرو نیاورد سر، به پادشاهی عالم، نه یك استانداری و بخشداری و شهرداری و كلانتری، به سرّ قناعت، كه در این قناعت چه نهفته است و چه سرّی در این قناعت است كه سعادت دنیا و آخرت در زیر همین شعر نهفته است! بعد می‌رسد به این جا كه