جلسه ۶۹۲

 غرض بنده این است كه واقعا آن ذهنیت خودش هم تغییر پیدا می‌كند و این مسئله است. بعد اطلاع بر آن مسائل و حقایق غیب ممكن است به نحوی باشد كه احساس انسان را نسبت به آن مقتضای ظاهر اصلا به طور كلی دگرگون كند و این مسئله احتیاج به یك زمینه سازی و یك بستر مساعد دارد برای این كه بتواند با آن معرفت، همخوانی داشته باشد. اگر همخوانی نداشته باشد تمام سیستم فكر و خیال و ذهنیت انسان همه به هم می‌ریزد و انسان نمی‌تواند بین این دو را جمع كند لذا اطلاع بر این صحیح نیست.

 یكی از دوستان می‌گفت در همان زمان سابق، زمان مرحوم آقا برایش خیلی از این مسائل پیش می‌آمد اصلا جوری شده بود كه خواب و بیداری نداشت هی مرتب قضایا و مسائل چه ماقبل چه مابعد برای او همین طور پیش می‌آمد، مثلًا هفته دیگر چه می‌شود! فردا چه می‌شود! آن وقت اینها همه‌اش خوشی نبود. بالاخره در آن مرگ و میر بود، مرض بود، مسائل مولمه بود و خب اذیتش می‌كرد و طوری شده بود كه خوابش را یك مدت به هم ریخته بود. می‌گفت یك روز با مرحوم آقا برخورد كردیم و ایشان در میان صحبت كه جایی پیاده می‌رفتند رو كردند به او و فرمودند كه خب حالت چطور است؟ گفتم آقا حالم این است و این حال و مسائلی كه پیش می‌آید خیلی دارد اذیتم می‌كند ایشان فرمودند كه نه، این حال خوبی نیست! تا گفتند نیست، دیدم این حال رفت و تمام شد و دیگر راحت شدیم. قشنگ مثل بقیه از آن گرفتاری خلاص شدیم.

 حالا مرحوم آقا كه می‌گوید این حال خوبی نیست خودش هم این را دارد یا ندارد؟ این را دارد ولی برای او خوب است برای ما بد است چون او بستر مساعد این واردات را فراهم كرده است هر قضیه‌ای كه پیش بیاید دیگر برای او مانعی ندارد برای او مسئله‌ای پیش نمی آید.