جلسه ۶۹۲

عدم جواز عمل به علوم باطنی

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

 تلمیذ: فلانی زنگ زده گفت ما چی‌كار كنیم؟ حالا كه اینجا آمده‌ایم هم جواب نمی‌دهند؟

 استاد: بگوئید برای سلوك شما خوب است! خیلی چیزها در جواب ندادن حل می‌شود نه در جواب دادن. امروز كه می‌آمدیم صحبت بنده خدایی بود كه از دوستان است و ظاهراً جلسات عنوان هم می‌آید و گفته بوده كه، مشاهده‌ای؛ كشفی! یك چیزی ندارید؟! ما یك مشكلی داریم!.

 ظاهراً پدرش به رحمت خدا رفته و مثل اینكه اموال زیادی هم داشته، خیلی! خلاصه این اقوامشان این شخص را از ارث محروم كرده‌اند و حالا دنبال این می‌گردد كه به طریق غیرعادی، به طریق حالا شهودی، مكاشفه‌ای، خوابی، پدرش را ببیند و خلاصه كیفیت حلّ مشكل را از او سوال كند كه چطوری به اموالش برسد. و خلاصه دست به دامان رفقا شده بود كه بواسطه آنها یا ما اگر چیزی در چنته ما هست راهی به این قضیه پیدا بكند.

 من عرض كردم به او بگویید كه وظیفه ما عمل كردن بر طبق تكلیف به مقتضای ظاهر است و غیر از این وظیفه‌ای نداریم.

 آن چه كه در این عالم اتفاق می‌افتد بی حساب نیست و ما حساب مسائل آن دنیا را با مسائل این دنیا نباید جدا بدانیم و نباید اینها را به دو قسم تقسیم كنیم. اشتباهی كه ما می‌كنیم و خیلی‌ها این اشتباه را دارند این است كه برای مسائلی كه در این دنیا می‌گذرد یك پرونده خاصی تشكیل می‌دهند و گویا آن را خارج از اراده و مشیت خدا در عالم واقع می‌پندارند و برای آن چه كه در آنجا است، حالا اطلاع بر غیب و عالم برزخ و مثال آن چه را كه خارج از این محیط ظاهر و ترتیب علل و اسباب ظاهری است برای آن حساب دیگری قرار می‌دهند و می‌خواهند از این ظاهر عبور كنند و به آن باطن برسند، یعنی از این ظاهر به تحقق آن مسائل باطن آنهم در ظاهر برسند!