جلسه ۶۹۲

 آن چه كه دیده مال این است، این نفس می‌آید و به آن چه كه از طریق غیرعادی برایش حاصل می‌شود التذاذ پیدا می‌كند حالا اگر همین مطلب در كتاب باشد كتاب را ورق می‌زند و از كنارش می‌گذرد. چون این از راه شهود است و از راه غیر طبیعی، عجب عجب، عجبا. این عجب عجب مال چیست؟ بخاطر این است كه در یك مرحله غیر عادی بودن گیر كرده حساب ظاهر را با حساب باطن جدا كرده از طریق ظاهر نمی‌تواند به عمق برسد، دنبال این است كه از غیر طریق ظاهر به این عمق برسد و نمی‌رسد! و آنهایی كه قرار است بگویند، نمی‌گویند. هر چیزی را كه خوب نمی‌گویند هی شیره مالی می‌كنند! و سر كاری و یك چند تا مطلبی كه دلش خوش بشود و بعد شخص هم می‌گوید كه بله رفتیم و با دست پر برگشتیم! خیلی با دست پر! بعد هم خوب بالاخره معلوم می‌شود كه قضایا و مسائل دیگر گیش می‌آید و شخص می‌شود این فرد تا چه حد بینش پیدا كرده تا چقدر عمق پیدا كرده تا چقدر متحقق به حقیقت شده. این مسئله است كه تا چه حدّ این سلسله تنازل وجود در نفس او نقش پیدا كرده و حك شده است

 لذا شما می‌بینید همان شیوه تفكر سابق در كارهای آینده او به صورت غیرظاهر می‌آید و پیدا می‌شود. برای اینكه مشكلی برایشان حل بشود دنبال یك طلسمی‌اند كه آن بیاید این مشكل را باز كند این دنیا، دنیای مصیبت و مشاكل است دیگر این دنیا دنیایی نیست كه بر وفق مراد ما بگردد این دنیا برای خودش پرونده خاص خودش را دارد گهی پشت به زین و گهی زین به پشت، گاهی شیرینی است و گاهی تلخی، گاهی تولد است و گاهی ممات، گاهی صحت است و گاهی مرض، گاهی فراخی و گاهی تنگدستی و مشكلات! هر روز در این دنیا برای خودش حساب و كتابی دارد آن روزی كه روز فراخی و خوشی و خنده ما است، كاری نداریم. آن روزی كه روز گرفتاری است می‌خواهیم دور بزنیم. آقا در كتابها چیزی پیدا نكردیم بیاید این قضیه را حل كند و مسئله‌ای پیدا نكردیم و خلاصه یك راهی، روشی بیاید آن را تبدیل كند. در پرونده این هست آن هم هست در پرونده هم آن روز است هم این روز در پرونده هم یك روز تولد است هم یك روز هم ممات است.