جلسه ۶۹۲

 فوت مرحوم آقای حداد در ١٢ محرم اتفاق افتاد ما آن موقع پیش مرحوم آقا بودیم. ابدا و ابداً ما در حالات ایشان نه آن روز و نه روزهای بعد و قبل هیچ نوع تغییر و تبدل و تحولی مشاهده نكردیم.

 بالاخره با یك همچنین وضعیتی، خیلی ابلهانه است كه انسان بگوید هیچ مطلبی و خبری و اطلاعی نبوده است این دیگر خیلی فكاهی به نظر می‌رسد و خنده دار. در حالی كه ما نسبت به خیلی از افراد پایین‌تر، بروزات، ظهورات، اخبار و امثال ذلك را مشاهده می‌كنیم. در محرم همان سالی كه ما به خاطر مسائلی، به طور كلی به مشهد مهاجرت كرده بودیم در همان صبح روز اول محرم، یك نامه به دستشان رسید كه یكی از دوستانشان كه در ایران نبودند برای ایشان نوشتند كه استادشان به رحمت خدا رفته و این مسئله در ماه رمضان بوده البته تاریخ دقیقش را او ننوشته بود بعداً مطلع شدیم كه دوازدهم ماه رمضان بوده است. وقتی این نامه به دستشان می‌رسد حالش عوض می‌شود! اصلا ایشان آن روز عجیب بود! وضعیت دیگری داشت و اصلا دو سه روز به طور كلی مشخص بود كه این نامه یك تأثیری گذاشته است. حالا از ماه رمضان چند ماه گذشته رمضان شوال و ذی القعده و ذی الحجه چهار ماه گذاشته و در این چهار ماه هیچ اثری، انگار نه انگار! بی اطلاعی از این قضیه اشبه به فكاهی است برای این گونه افراد است و دلیل بر این مسئله این است كه وقتی در همان روزها یك شخصی كه آمده بود و الان هم آن فرد زنده است و معمّم، می‌گفت صحیح است یا كه اشتباه شده؟! ایشان فرمودند نخیر صحیح است و همین طور است.

 اینكه الان ایشان می‌گوید مطلب همین طور است آن موقع هم می‌دانسته كه همین طور است والا به این نامه كه و در حالی كه خود شخصی كه نامه را داده آن هم بر اساس مسموعاتش این نامه را داده و الّا كه خودش در عراق نبوده خب این چطور می‌شود یك شخص در یك همچنین موقعیتی قرار داشته باشد و اصلا به هیچ وجهی آثار و بروزاتی برای او حاصل نشود! و همان روال زندگیش را ادامه بدهد! به همان كیفیت صحبتش و ارتباطات خودش ادامه بدهد این آن جنبه و سعه را پیدا كرده آن سعه كه بین این دو جهت را خلط نكند. در حالتی كه در وهله دوم تأثیر گذاشت یعنی وقتی كه این مرحله اشراف به مرتبه عالم شهادت رسید در ظاهر تأثیر گذاشت و اصلا تا دو یا سه روز ایشان حالش منقلب بود و ما ایشان را در حال تأثر و حتی بكاء و اینها دیدیم.