جلسه ۶۹۲

 وقتی انسان صرفا اطلاع پیدا می‌كند حالا آن اطلاعش برای خودش حسابی دارد، یا صحیح است یا صحیح نیست، در خیلی از موارد صحیح نیست! حتی اطلاعش صحیح نیست! زیرا انسان استطاعت و قدرت برای معرفت آن مطالب را ندارد و تفكراتش همراه با شكل‌گیری و خصوصیات نفسانی او است و نمی‌تواند بین این دو انفكاك ایجاد كند! الان در این جا چراغی روشن است و این را احساس كرده و به آن نگاه می‌كنیم چطور نمی‌توانید احساس خود را برگردانید و واقعا تصور كنید چراغی وجود ندارد و این اتاق تاریكی را گرفته، یك همچنین چیزی امكان ندارد بله تصور می‌شود كرد ولی نمی‌توان احساس را به آن احساس برگرداند یعنی احساس این كه الان در این وضعیت كه چراغ روشن است در واقع خاموش است! یعنی ما اشتباه می‌كنیم و تصور می‌كنیم كه چراغ روشن است و تصور می‌كنیم كه روز است یعنی در واقع این تاریك است و روز نیست. تبدل این احساس به آن احساس امكان پذیر نیست ممتنع است خودمان را به یك راه دیگر می‌زنیم.

 اینهایی كه هنرپیشه هستند تئاتر و فیلم بازی می‌كنند دیده‌اید كه چطور قشنگ خودشان را به اشكال مختلف درمی‌آورند؟ حالا بعضیها معلوم است كه تازه‌كار هستند و خلاصه اول بازیشان است بعضیها نه، آنهایی كه كهنه كارند جوری خود را در یك موقعیت دیگر قرار می‌دهند كه انسان واقعا تصور می‌كند كه این قضیه برایش اتفاق افتاده! هیچ چیز نشده ولی عین ابر بهار شروع می‌كند گریه كردن! راست راستی گریه می‌كند حالا نمی‌دانم اینها در چشمشان چیزی می‌ریزند یا این كه نه واقعا خودِ طرف گریه‌اش می‌گیرد همین طور آن حالات واقعی كه به خود می‌گیرد. خب اینها خودشان را در یك همچنین حالی قرار می‌دهند ولی باز آن احساس واقع را داشتن، یك مسئله دیگری است كه حتی برای اینها هم حاصل نمی‌شود خودشان هم می‌دانند كه در یك حال دیگری هستند.