جلسه ۶۸۸

 در قضیه صورت و جنس مسئله به این كیفیت است منتهی جایش برعكس است یعنی جنس یك واقعیت خارجی است این واقعیت خارجی او را از سایر واقعیتها جدا می‌كند از مجردات جدا می‌كند از جبرائیل و عقل جدا می‌كند از جن و پری و ملك جدا می‌كند از همه اینها جدا می‌كند به آنی كه با همه اینها فرق می‌دارد اسم ماده ما می‌گذاریم حالا آیا ماده خودش به تنهایی ظهور دارد نخیر ماده ظهور ندارد ظهور ماده به چی است به آن صورتی است كه در آن صورت ظهور پیدا می‌كند یعنی خودش را نشان می دهد و به واسطه نشان دادن ما می‌فهمیم كه ماده‌ای وجود دارد لذا صورتی كه این شیء دارد عبارت است از همان صورت جسمیت خودش آن صورت جسمیت همان شی‌ای است كه ذاتی برای این امر خارجی است ذاتی به این معنا كه اگر نباشد شیء در وجود خودش دچار نقص می‌شود نه در ظهور در وجود خودش دجار نقص می‌شود ببخشید در این ذاتی یعنی در وجود، منتهی این ماده وقتی كه می‌خواهد ظهور پیدا بكند به واسطه این صورت است كه این فعلیت پیدا می‌كند برای ظاهر شدن فعلیت پیدا می‌كند برای آن تحقق خارجی پیدا كردن و به واسطه آن فعلیت.

 تلمیذ: پس بنابراین آدم هرچه می‌بیند باید در ... ببیند؟

 استاد: أحسنت أحسنت بله

 تلمیذ: و این ماده‌اش را هرگز نمی‌بیند؟

 استاد: نه این كه نبیند تصور می‌كند عقل تحلیل می‌كند عقل كه بیخود تحلیل نمی‌كند كشكی، یك چیزی را می‌بیند كه تحلیل می‌كند وقتی كه عقل ببیند كه الان فرض كنید كه این صورت بر این جا عارض شده و این ماده به این صورت است دو سال پیش این طور نبوده این صورت نبوده در حالتی كه همین وزن به حال خودش باقی است این وزن كه از هوا نیاورده همین وزنی كه بوده فرض بكنید كه یك كیلو و دویست و پنجاه گرم الان هم یك كیلو و دویست و پنجاه گرم است منتهی یك كیلو و دویست و پنجاه گرم دو سال پیش خشب بود و الان كتاب اسفار است