جلسه ۶۸۶

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

 و یلزم من هذا عدم كون الصور ا لجسمیه و غیرها جوهراً بالمعنی المذكور فیه و ان صدق علیها معناه صدقا عرضیا

 در بحث روز گذشته عرض شد كه این صور ماده و صورت، اینها به آن معنای جوهریت خودشان این طور نیستند كه هر كدام در تحت مقوله دیگری قرار بگیرند بلكه مادّه برای خودش یك حقیقت این عوض و بدل شود ایرادی پیدا نمی‌كند.

 بله مرحوم آقا ایشان سابق روی این قضیه ضبط كردن واینها نظری نداشتند جلوگیری می‌كردند ما هم یك علت درستی نفهمیدیم برای این قضیه كه مثلا این اصرار ایشان بر این چیست؟ خب حالا چه اشكالی دارد؟ شاید نظرشان یك چیزی باشد كه جهت همان سمعه بودنش و این مورد نظر باشد و بیشتر این قضیه باشد.

 ولی بعد یك چیزی خودم فهمیدم و متوجه شدم كه اصلا نسبت به افراد عادی، نه ولی نسبت به انسان خودش، آن جایی كه صحبت انسان ضبط بخواهد باشد دستگاه و اینها این توجّه كاملًا به سمت متكلم نیست انسان از آن قوای خودش یك ده پانزده درصدی را می‌گذارد برای این ضبط وقتی كسی و آن دقت لازم و تیزی كه باید داشته باشد آن تیزی از بین می‌رود یك اعتمادی آن ته قلبش به این مسئله دارد و خلاصه حالا اگر او نباشد دیگر منقطع و منقطع می‌شود اصلا انقطاع پیدا می‌كند از نظر نفسی كه هیچ وسیله و آلت دستگاهی نیست كه بخواهد او را پشتیبانی كند و این با عث می‌شود كه یك نوع دقت خاصّی پیدا بشود حالا خوب بعضیها شاید این طور نباشد و تفاوت كند علی كل حال ایشان سابق نمی‌گذاشتند ولی بعد چرا خودشان چیز كردند و دیگر خودشان تكیه داشتند ولی خوب چیز خوبی است به جهت اینكه بعضی از مواردی اتفاق می‌افتاد كه ما می‌دیدیم یك حرفی یك مسئله‌ای فقط یك بار گفته می‌شود و دیگر تكرار نمی‌شد یا زمینه‌اش دیگر به دست نمی‌آمد یا اصلا به طور كلی ذهول حاصل نمی‌شد فقط همان یك بار می‌گفت مثلا گاهی اوقات می‌شود من خودم در دفترهایی كه می‌گویند انسان باید همیشه دفترچه‌ای، كاغذی داشته باشد بنویسد اینها برای همین است یا امروزه همین دستگاههایی كه هست موبایل چیزهای دیگر مثل آن خوب ضبط می‌شود شاید یك مسئله‌ای به ذهنش می‌رسد ممكن است چیزی هم نداشته باشد كاغذی و قلمی‌آن موقع همراهش نباشد همان مطلب را در همان وقت ضبطش كند تا این كه بعداً بتواند پیگیری كند یا خود ایشان می‌فرمودند: