جلسه ۶۸۲

 حقیقت ظل یك حقیقت فقریه، یك حقیقت ابهام و استعداد محض است، یعنی وقتی كه این ارده ذی ظل در آن جا تعلق بگیرد سایه‌اش هم بر طبق او شكل پیدا می‌كند. الان من دستم را در مقابل لامپ قرار می‌دهم شما دست مرا نمی‌بینید فقط چشمتان بالا را نمی‌بیند فقط پایین را می‌بینید نگاه می‌كنید می‌بینید كه الان این كتاب این دست من كتاب است دارد شروع می‌كند حركت كردن شما نمی‌بینید بالا چیست؟ چیه؟ دارد این دست را تكان می‌دهد این سایه را اینجا می‌بینید كه این سایه حركت می‌كند این عجب كتاب اسفاری است چیزهایی در آن پیدا می‌شود حالا از این حرفها یك چیزهایی حركتها و این چیزهایی هم این وسط است دارد پیدا می‌شود خوب سر را بالا بكنید می‌بینید دست دارد حركت می‌كند یك خورده بالاتر سر را بیاوری می‌بینی لامپ در اینجا روشن است اگر لامپ در اینجا خاموش بود یا اینكه لامپ روشن بود و دستی وجود نداشت آیا شما این حركت را هم می‌دیدی؟ دیگر نمی‌بینی پس الان هم باید دو چیز وجود داشته باشد یكی لامپ و یكی هم ید و علاوه بر ید حركت ید این همان مطلب آن وقت در این جا یك وجود خارجی شما مشاهده می‌كنید این مشاهده وجود خارجی خیال است یا واقعیت است؟

 واقعیت است اگر واقعیت نداشت كه شما از این پی به ید و درحالی كه نگاه نكردید نه به ید در اینجا این خیلی مسئله مسئله دقیقی امروز دارم مطرح می‌كنم ها كه انسان چطور با حفظ هویت خارجی آن ربطیت را احساس بكند، از این جا انسان می‌تواند این مسئله را درك بكند و بسیاری از بزرگان كه مطالبشان در این زمینه خوب مفهوم نشده باید در این جا انسان این مسئله را پیدا بكند در این قضیه كه دست حركت می‌كند و آن نور را در آن جا و این شی را می‌بیند واقعاً این شیء را واقعاً صورت خارجی را می‌بینید اینی را كه صورت خارجی را واقعاً می‌بیند عبارت است از ظهورات وجود، كه ظهورِ وجود یك امر واقعی است، یك امر خیالی و اعتباری نیست. معتبِر امروز بیاید بنشیند این جور اعتبار كند فردا بیاید اعتبارش را عوض كند بگوید نه، من می‌خواهم این جوری اعتبار كنم، امروز این ماهیت را بار كند فردا می‌گوید نه، من ماهیت را عوض كردم می‌خواهم یك ماهیت دیگر رویش بار كنم، نه، دست شما نیست، این یك حقیقت خارجی است كه این حقیقت خارجی یك منشأیی دارد یك مبدأیی دارد یك علتی دارد یك مظهری دارد و یك حقیقت، ظهوری دارد همه اینها از آن سرچشمه می‌گیرد و دست ما نیست آن چه را كه ما در اینجا داریم می‌بینیم آن عبارت از یك حقیقت و واقعیتی است كه این واقعیت متموّج است، واقعیت متحرّك است واقعیت رونده و سیال است آن را ما در اینجا مشاهده می‌كنیم و چشممان آن بالا را نمی‌بیند آن حقیقت بالا را مشاهده نمی‌كند و نمی‌دانیم كه آن حقیقت و مبدأ وجود، آن چیزی است كه الان به این صورت در این جا ظهور خارجی پیدا كرده، لذا حكم وجود بر این می‌كنیم صرف نظر و مستقل از او در این كه وجود خارجی هست در این جا حق با ما است درست است ما حكم وجود خارجی می‌كنیم نه به اعتباریت او بلكه به واقعیت او.