جلسه ۶۸۲

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

 بله داشتم به ایشان می‌گفتم الان كه این منصور دوانیقی به عنوان خونخواهی از آل ابی طالب قیام كرد دیگر با همین سفاح و ابومسلم و امثال ذلك و امام صادق هم اشاره كرده بودند كه خلافت به این رداء زرد می‌رسد به آن كسی كه ردای زرد دارد درآن ملاقاتی كه داشتند با عبدالله و محمد و ابراهیم و فرزندان عبدالله محض واینها بعد وقتی كه به خلافت رسیدن كار به جایی می‌رسد كه امام صادق علیه‌السلام در آن روز عید كه اعلام عید كرده بود حضرت می‌روند و روز سی‌ام را افطار می‌كنند! یعنی امام صادق باید روزه‌اش را بخورد روزه روزه‌ای كه واجب است و می‌فرمایند كه لان افطر یوماً و أصوم یوماً خیر من ان یضرب عنقی یعنی گردنت را می‌زنم اگر نروی، یعنی قضیه این جوری است و به اینجا می‌رسد. كار به كجا می‌رسد كه اگر كسی به امام بیاید در مقابل منصور و خلیفه بگوید كه به حكم شرعی می‌خواهم عمل كنم، حالا برای تو روزه ثابت شده كه ماه حالا یا شده یا نشده كاری ندارم، من حكم شرعی‌ام چیست؟ بنده حكم شرعیم این است كه فرض كنید امروز باید بیایم روزه بگیرم آخر ماه است حضرت می‌فرماید:" یضرب عُنُقی" پناه برخدا!!

 در بحث دیروز خدمت رفقا عرض شد كه مرحوم شیخ مطالبی را از فلسفه مشاء نقل می‌كنند كه اندراج جنس و همین طور فصل در تحت آن ذاتیاتِ كلیات خمس، این مسئله خوب بنابر فلسفه مشاء صحیح و این كه چه طور جنس از ماده انتزاع می‌شود، آن كیفیت و توجیه را هم كه مرحوم آخوند در اینجا می‌فرمایند، آن توجیه هم توجیه صحیحی به نظر می‌آید از باب اینكه ماده، حقیقتی است كه آن حقیقتِ خارجی ابهام محض است. یعنی استعداد و ابهام محض برای آن حقیقت خارجی خودش فعلیت پیدا كرده است. گاهی اوقات فعلیت، خودش، فعلیت در ابهام است، فعلیت در استعداد است، فعلیت در قابلیت است، آن فعلیت در قابلیت است كه موجب می‌شود كه صور مختلفی این ماده بگیرد. اگر این ماده، فعلیت در قابلیت نداشت، همین جوری مثل آهنی می‌ایستاد و نمی‌گذاشت صور مختلفی بر او حمل بشود و همین طور در قبال تقبّل صور مختلفه آن ایستادگی می‌كرد و از بروز صور بر این ماده جلوگیری می‌كرد.