جلسه ۶۸۱

 این مطلبی بود كه ایشان فرمودند و مسئله مسئله صحیحی است در جایی كه انسان باید یك مابه الاشتراك اخذ كند آن ما به الاشتراك از چه حقیقتی اخذ می‌كند و منشأ او چیست آیا منشأ ما به الاشتراك باید یك امر مشخص باشد خوب آن دیگر مابه الاشتراك معنا ندارد اگر این ما به الاشتراك واقعا ما به الاشتراكی است كه انواع متعدده را در درون خود هضم می‌كند پس باید منشأش یك منشأیی باشد كه قابل اشتراك باشد و شما غیر از ماده كه یك هیولای مبهمه و یك استعداد است نمی‌توانید پیدا كنید در این قضیه، چون همین كتاب را اگر در نظر بگیرید یكی شی‌ای در اینجا برای شما قابل فهم است یعنی قابل اشاره و آن همان چیزی كه چشمتان می‌بینید دستتان لمس می‌كند و احساستان در خارج آن را وجدان می‌كنید این یك چیزی كه قابل اشاره و قابل رؤیت و قابل حس و لمس است خب وقتی كه به این مسئله نگاه می‌كنید در این جا یك قضیه دیگر در اینجا خواهی نخواهی ذهن شما آن را در كنار این امر مشخص خارجی قرار می‌دهد می‌گوید گول این امر خارجی را نخوری یك چیزی دیگری اینجا هست گرچه چشمت او را نمی‌بیند ولكن یك واقعیتی است كه باید عقلت را به كار بیاندازی تا بفهمی اینجا چیست و این صورتی كه الان شما دارید می‌بینید از اول خلقت دنیا كه این جور نبوده از اول خلقت دنیا به این كیفیت نبوده از اول خلقت زمین به این كیفیت نبوده حتی صد سال پیش هم به این كیفیت نبوده شاید سی سال پیش هم به این كیفیت نبوده این وضعیت دیگری داشته و الان به این كیفیت درآمده آنی را كه الان شما دارید مشاهده می‌كنید چیزی در آن هست كه شما بایستی به آن دقت بكنید كه آن باعث شده الان چشمتان بتواند به این كیفیت این حقیقت را مشاهده كند.