جلسه ۶۷۵

 شما كه خودتان آقای خویی دارید اجماع را رد می‌كنید چطور در مقام استنباط الا اینكه مخالفت اصحاب در اینجا مشكل است، بابا الاحوط در اینجا این است كه این كار بشود مالیده بشود قضیه برود پی كارش، مخالفت اصحاب مهمتر است یا مخالفت امام صادق؟! یا مخالفت امام رضا مهمتر است؟!

 ما در اجماع آمدیم امام را مطرح كردیم كه بابا ما امام داریم، خوب بفرمایید بیایید جواب بدهید، من نوشتم بیایید جواب بدهید، آخرش هم نوشتیم كه خوب بابا نقدتان را بنویسید مسئله‌تان را بیان كنید روی چشممان، مگر ما فرار كردیم هستیم اینجا، اشتباه كردیم می‌آییم جبران می‌كنیم، تصحیح می‌كنیم، مگر ما در نوشته‌هایمان اشتباه نمی‌كنیم رفقا می‌بینند این طرف و آن طرف برای خیلیها دیگران هم من می‌فرستم، تذكراتی می‌آید و من جامه عمل به آن می‌پوشانم، مسئله خاصی نیست كه حالا انسان از این مسائل بخواهد استیحاش داشته باشد.

 ولی صحبت در این است، چرا ما باید مجال بدهیم به یك همچنین فردی كه بلند شود بیاید هتاكی كند و بعد هم یك نفر صحبت نكند، یك نفر حرف نزند، آن وقت یك نفر بلند می‌شود به یك كسی از اینها یك چیزی می‌گوید بالای چشمت ابرو است، آوه چه خبر می‌شود، آقا چه شده است، آسمان به زمین رسیده است، باید این فرد محاكمه بشود، باید فلان بشود.

 حالا اگر پدر ما یكی از آقایان حوزوی بود كه از دنیا رفته، نه جزو عرفای كذابی، نه جزو فقهای كذابی فرض بكنید كه می‌آوردند اگر بدانید كاه دودی به پا می شد و می‌رفتند بالای مناره ناقاره می‌زدند، آقا اهانت شده است، به فقه اهانت شده است، به اهل فقه اهانت شده.

 پدر ما مگر قویترین شاگرد آقای خویی و آقای شاهرودی نبود؟! مگر خودتان نمی‌گویید، مگر هم مباحثه آقای سیستانی نبود؟ شش سال با آقای سیستانی در نجف هم مباحثه بود، بروید بپرسید می‌گویند: آقای طهرانی آقا سید محمد حسین طهرانی، الان ایشان می‌گوید، خود آقای سیستانی می‌گوید: آقا سید محمد حسین یك درّی بود كه دیگر مثلش پیدا نمی‌شود، چی شد؟ آقای سیستانی من نمی‌دانم حالا این مطلب به گوش شما رسیده یا نرسیده، شما كه الان دارید می‌بینید از همان كسی كه دارید حرف می‌زنید.