جلسه ۶۷۴

 می‌گویند كه این برادر در مشهد پیش ایشان رفته بود و خدمت ایشان رسیده بود و گفته بود كه این برادر ما الان در حال احتضار است و من تماس گرفتم گفتند كه دیگر دارد جان می‌دهد، ایشان یك حمد می‌خوانند دو تا از انجیرها برمی‌دارند و می‌گویند: بخور، می‌گوید: آقا برادر من مریض است، من می‌گویم تو بخور، آقا این انجیر می‌خورد او بلند می‌شود می‌نشیند، بعد می‌گوید برو خوب شد، می آید تلفن می‌كند می‌گویند بلند شده نشست و صبحانه الان داریم به او می‌دهیم، این كه داشت می‌مرد خوب شد، او در مشهد انجیر را خورده آن یكی در تهران خوب شده و نشسته و شروع كرده به خامه خوردن و عسل خوردن و بقیه مسائل خوب شد دیگر!

 حالا این قضیه چه طوری می‌شود، انجیر را این می‌خورد او مزاجش كار می‌كند، فرض بكنید تغییر و تحولی پیدا می‌شود.

 حالا صحبت سر آن بنده خدا گفته بود كه دو تا انجیر یكی بدهید شوهر بخورد، یكی هم زن بخورد حامله می‌شوند، بعضی آنجا بودند گفتند این را عمل كردند یعنی اصلا امكان استعدادی برای حمل ندارد، او گفته شما از من بچه می‌خواهید؟ یا رحم میخواهید؟ بچه می‌خواهید می‌گویم بخور دیگر، آقا یكی این انجیر خورد یكی آن، كم كم شكمش جلو آمد، حالا این كه اصلا رحم ندارد كجایش بچه در آمده، گفته شما از من رحم می‌خواهید خوب رحم به شما بدهم اگر بچه می‌خواهید بچه بدهم كدامش را می خواهید؟ خوب اینها مسئله‌اش فرق می‌كند و بعد هم بچه بعد از نه ماه به دنیا آمد تا چند سال پیش كه من اطلاع دارم كه حیات داشته، یعنی آن زمانی كه ما مشهد بودیم، بعد دیگر اطلاع ندارم كه ایشان فوت كرده یا نه، سنش خیلی بالا بوده، خیلی از زمان خود ایشان می‌گذرد، این امكان استعدادی در اینجا به طور كلی منتفی است، ولی امكان ذاتی را دارد، امكان ذاتی یعنی این كه هر هیولایی در تبدلش به هیولای دیگر از امكان ذاتی برخوردار است! چون دایره امكان ذاتی نسبت به امكان استعدادی خیلی وسیعتر است، امكان استعدادی ناظر به علل و معدّات خارجی است در نظره به آنها این صفت ملاحظه می‌شود، نه در خود كیفیت قابلیت برای تبدیل و تبدّل در مقام ماهیت و در مقام تبدل صورت.