جلسه ۶۷۴

 حضرت امام رضا علیه‌السلام كه این مطلب را الان دارد به این بیان می‌كند، نه اینكه رفته در آنجا یا به فلان ملك گفته برو در ری، ظاهرا در ری بوده، برو در ری خبرش را برای من بیاور، منتهی ما نمی‌بینیم آن ملك می‌رود می‌آورد و خبرش را به امام رضا می‌دهد، ما فوقش این را تصور می‌كنیم بالاتر از این كه نمی‌فهمیم، این چیزها حالیمان نیست، آن وقت در می‌آیند می‌گویند امام علم غیب ندارد، مثل بقیه (إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ¹ اینها را شما برای امام در آوردید، بزرگان ها، امام این حرفها را ندارد، ولایت این حرفها را ندارد، امام علیه السلام وقتی كه الان خبر می‌دهد علی بن ابی حمزه بطائنی مُرد و به درك واصل شد، اجنه را مأمور نكرد كه بروند برای او خبر بیاورند، چون بدنش كه در اینجا نشسته با این شخص صحابی دارد حرف می‌زند، پس بدنش كه نرفته و جن را هم مأمور نكرده، چون جن هم برود و بیاید خیلی طول می‌كشد، (قالَ عِفْرِيتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ وَ إِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ)² یك نصف روز طول می كشد بخواهم بروم تخت بلقیس را بردارم و بیاورم، این هم بخواهد برود ری و برگردد لابد دو روز، یك روز طول می‌كشد، با ماشین با چه سرعتی برود با طیاره برود حتما یك ساعت طول می‌كشد، بالاخره این جن هم محدودیتی دارد ملائكه را هم نیامده استخدام بكند كه برود، گرچه آن استخدام ملائكه با آن شكل منافاتی ندارد، تا امام علیه السلام نگاه به خود می‌كند، علی بن حمزه را در وجود خود می‌بیند كه به درك واصل شد، پس امام هیچ كار نمی‌كند، وقتی كه امام می‌گوید برادرت این طور شد یعنی به خودش نگاه كرد، به وجود خودش، به نفس خودش و به آن نفس ولایی خودش كه محیط است و همه را در بردارد همان طوری كه نفس احاطه دارد بر اعضای من، بر ایدی من، بر ارجل من، بر انامل من بر اعضا و جوارح من، بر زبان من اگر این نفس من احاطه بر زبان من نداشت این مطالب را چطوری بیاید بیان كند! این زبان الان فانی در اراده نفس است و در تحت آن دارد می‌گردد.