جلسه ۶۷۳

 ماده هر كدام با ماده دیگری تفاوت می‌كند و برای هر كدام از این ماده خوب یك جنس و فصلی است، فصلیت برای ماده عبارت است از استعداد از هیولا بودن و از آماده بودن برای تنوع، خود صورت، استعداد برای تغییر ندارد، این ماده است كه استعداد برای گرفتن صور مختلف دارد.

 الان كه رنگ این كاغذ زرد است، این زردی تغییر پیدا نمی‌كند كه این زردی تبدیل بشود به قرمزی یا به كبودی، اگر در آفتاب بماند تبدیل بشود به كبودی یا به سفیدی یا به غیر دیگر، ماده است كه در اینجا تغییر پیدا می‌كند و صورت دیگری را به خود می‌گیرد، بله این زردی كنار می‌رود و رنگ دیگر به جای این می‌نشیند، ولی این زردی تغییر پیدا نمی‌كند، این عبارت است از یك صورتی كه این صورت عارض بر این ماده شده و به این ماده آمده لون داده، لونیت این صورت، لونیت این ماده كه همین كتاب است ـ اسم ماده بر این كتاب در اینجا غلط است، همین قرطاس ـ به واسطه این پیدا شده، آن چه را كه به عنوان یك حقیقت سیال، آن حقیقت سیال قابلیت برای صور مختلفی را دارد، به آن قابلیت فصلیت می‌گویند.

 یعنی اینكه الان این كاف است، قابلیت دارد برای اینكه رنگ پیدا بكند، قابلیت دارد برای اینكه حتی صورت نوعیه پیدا بكند، نه تنها رنگ كه عرض است.

 الان فرض كنید كه صورت نوعیه این، صورت نوعیه قرطاسیت است، الان می‌تواند قابلیت پیدا كند و تبدیل به تراب بشود، چون اگر آتش بزنید تبدیل به رماد می‌شود، رماد یعنی تراب، ببینید تبدیل به تراب شدنش به خاطر همان زمینه و بستری است كه در آن ماده بودنش وجود دارد، آن ماده بودنش، فصلیتش عبارت است از همان تهیؤ و استعداد برای تغییر و تبدل، این تهیؤ خیال نكنید كه حالا یك چیزی است كه ما نمی‌بینیم، این قدر این مهم است كه اگر نبود صورت قرطاسیت بر این بار نمیشد، اگر او نبود این تبدیل به ترابیت و حتی رمادیت نمی‌شد.