جلسه ۶۷۳

 اگر چشم برزخی شما و ما باز بشود و ما به مسائل مثال پی ببریم آن جا باز نمی‌توانیم بین مثال و ملکوت سنخیت برقرار کنیم فقط اشکال در این جا نیست همین اشکالی که در سنخیت بین ماده و مجرد برقرار است آن اشکال در بالا هم است چطور یك شیءای كه صورت است، شما آن را تبدیل به معنا می‌كنید! مگر خواب ندیدید، ما مگر خواب ندیدیم، نمی‌بینیم كه در خواب داریم شیر می‌خوریم، در خواب داریم آب می‌خوریم، در خواب داریم شنا می‌كنیم.

 این خواب آب و شنا و شیر می‌گویند چیست؟! می‌گویند: وقتی كه علمی بخواهد برسد، معرفتی بخواهد برسد در خواب به صورت شیر می‌بیند معرفت با شیر چه ربطی دارد؟! معرفت با صورت شیری چه ارتباط دارد؟! آب كه نور است با آب كه مایع است و از این اكسیژن و هیدروژن كه تركیب شده چه ارتباطی دارد؟! نور آخر چه ربطی با این لیوانی كه من الان دستم می‌گیرم دارد، نور آخر به این چه مربوط است؟! حالا فرض كنید كه الان یك همچنین صورتی در اینجا هست، مگر نور هم به یك همچنین شكلی در می‌آید؟ مگر علم هم به شكل سفید بودن و شیر و اینها در می‌آید؟ این چیست؟! چه ارتباطی بین این دو است؟! چرا نور به شكل گازوئیل در نمی‌آید؟! چرا باید به شكل شیر در بیاید، آنجا باز اشكال در این قضیه پیدا می‌شود، رفتی بالاتر و صورت نوریه علمیه را مشاهده كردید، باز آنجا اشكال پیدا می‌شود با بالاتر خودش كه این صورت علمیه چطور باز می‌گردد به یك علم كلی و به یك عقل كلی كه آن عقل كلی در مقام تقسیم آن علوم و معارفی است كه شما دارید مشاهده می‌كنید!

 خلاصه در هر عالم وارد بشوید تا قبل از اینكه ارتباط با عالم بالاتر پیدا نكردید اشكال برقرار است و فقط مربوط به دنیا نیست، منتهی چون آن عوالم، عوالم ربوبی است ما صرف نظر می‌كنیم و الا اشكال آنجا خیلی بالاتر است، خیلی آنجا قضیه پیچیده تر است و سنخیت بیشتر است، یك وجود بسیط و بالصرافه، چطور در آن وجود بسیط همه این انواع جا دارد! همه این ماهیات جا دارد، در حالی كه شما می‌گویید بسیط است و حدّ ندارد و قید ندارد و مشخصات ندارد! حالا این را خارج از بحث گفتیم.