جلسه ۶۷۳

 همین اراده‌ای كه می‌كند نزول سلسله اراده و مشیت را از همان جای خودش برمی‌گرداند، ریل و لوكوموتیو را از این ریلی كه می‌خواهد برود و بعد از دو ساعت به آن مقصد برسد، این ریل را برمی‌گرداند ٥ دقیقه به مقصد می‌رساند، اگر بخواهد از آن ریل برود ٢ ساعته می‌رسد، از این اگر بخواهد برود ٥ دقیقه می‌رسد، اراده موسی از آن اول، ریل را عوض می‌كند، نه اینكه سرعت آن مسافت را زیاد كند، یك وقت لوكوموتیوی كه با سرعت ٥٠ كیلومتر می‌رود، حضرت موسی می‌آید سرعت فرض كنید كه ٣٠٠ كیلومتر به او می‌دهد.

 تلمیذ: در اینجا یك اراده است كه علت تامه هست.

 استاد: احسنت

 تلمیذ: بقیه معدات است

 استاد: همه اش همین است

 تلمیذ:؟!

 استاد: حالا هر چی شد، یكی از علل، علت مُعدّه داریم، یعنی خود علت باید بر او تترتب داشته باشد، یعنی بدون اینكه علت ترتب داشته باشد، معنایش این نیست كه صورت دیگر سبب باشد، صورت دیگر گفتیم به جای خودش است، هیچ صورتی علت برای صورت دیگر نیست، بلكه معدّ است یعنی صورت دیگر به جای خودش است، صورت دیگر می‌آید جای او می‌نشیند، نه اینكه این صورت باعث صورت دیگر بشود نه آن غلط است، آن ماده است كه با تهیؤ خودش قابلیت دارد، حتی حضرت موسی یك علل مادی را هم دارد.

 شما در یك جا می‌بینید كه اصلا علت مادی هم ندارد، همین عملی كه امام رضا یا موسی بن جعفر علیهماالسلام راجع به هر دوی این ائمه وارد شده، همین كه حضرت اراده برای احیاء اسد می‌كند، صحبت ما در اینجا بود، در همان بحث قبل هم ثابت شد، در اینجا آن ارده‌ای كه می‌كند این است كه خاكی را از یك جا برمی‌دارد تبدیل به اسد می‌كند، از كجا؟ از باغچه، از نمی‌دانم بیابانی، از جایی، از یك شیری كه قبلا مرده بود یا نه، امام علیه السلام وقتی كه می‌آید و یك اسد را ایجاد می‌كند، نه صرف احیاء، ایجاد می‌كند، ایجاد با احیاء دو تا است آن احیا كار حضرت عیسی است.