جلسه ۶۷۳

 تلمیذ: خب همین را عرض می‌كنم حمد علت برای یك صحت است.

 استاد: خب این لایصدر عنه الواحد كجایش این به هم خورد؟

 تلمیذ: به خاطر اینكه این واحد هم صادر از حمد شد و هم صادر از قرص شد

 استاد: یكی است نه دو تا عزیز من، الان این صحتی كه پیدا شده یا از كپسول است تمام شد، یا از حمد است تمام شد یا از نظر آن از هزار تا هم باشد باز لا یصدر عن الواحد صدق می‌كند این یك صحت است.

 تلمیذ:؟!.

 استاد: خب این هم هر دو، دو جور مختلف است آن هم لا یصدر عن الواحد صدق می كند، آن یك اثر دارد این هم یك اثر دارد، نه این است كه هر دوی اینها دو تأثیر خارجی دارند، كه آن دو تأثیر خارجی در اینجا با هم یكی شدند، این در اینجا یك اثر گذاشته خوب حضرت موسی در اینجا اراده نكرده حالا آن می‌گوید من آنجا می‌ایستیم من علیت خودم را در آن جا اعمال نمی‌كنم علت دیگر در اینجا جایگزین شده، آن علت چیست؟ اراده ولی بدون طی كردن این سلسله، این صد سال یك مرتبه یك ثانیه می‌شود خوب باز لا یصدر عن الواحد هست، این یك اراده است یك عمل انجام می‌دهد، باز یك اراده دیگر می‌كند فردا یك اراده دیگر، دوباره مجلس فرعون درست می‌شود باز فرض كنید یك اراده دیگر، هر اراده‌ای یك علت خاص به خودش را دارد، آن هم همنیطور منتهی آن اراده‌ای كه در آن جا می‌آید و این سلسله را طی می‌كند آن اراده می‌برد در زمان طولانی، آن اراده این زمان طولانی را برمی‌دارد و سلسله صورتهای مختلفه را برمی‌دارد، یك صورت میدهد، دو علت هست، بلكه در آنجا علل مختلفی هستند، دو علت در اینجا بودند هر علتی دارد كار خودش را می‌كند، این علت در آن بستر به این نتیجه می‌رسد، این علت هم به نیتجه خودش می‌رسد این ارتباطی به همدیگر ندارد.