جلسه ۶۷۱

 تلمیذ: آن كه قائل به موضوعیت است اگ دو شاهد عادل بگوید قبول است

 استاد: بله

 تلمیذ: این موضووعیت با موضعیت كه مرحوم آقا می‌گویند یكی است

 استاد: نه آن موضوعیت نخیر آن موضوعیت در آن جا صحبت در این است كه خود نفس رؤیت باید تحقق خارجی پیدا بكند اگر فرض بكنید كه در یك قریه‌ای این خود این رویت تحقق خارجی پیدا نكرده ولكن شما علم دارید بر اینكه در بلاد دیگر دیده‌اند این فایده‌ای ندارد نفس رویت خارجی باید در اینجا تحقق پیدا كند موضوعیت محضه این را می‌گوید. مرحوم آقا در كتاب رویت هلال قائل به این مسئله هستند كه موضوعیت باید صوموا لرؤیته نه صوموا اذا تعلموا انه خرج عن تحت الشعاع صوموا لرؤیته و افطروا لرؤیته پس در اینجا این موضوعیت موضوعیت محضه است الا اینكه در این جا در یك جا موضوعیت داشته باشد منتهی شارع در اینجا این موضوعیت از باب علم تنزیلی این شهادت عدلین راهم به اصطلاح جانشین رویت خارجی و موضوعیت كرده او اتمام ثلاثین یوما یا اتمام ثلاثین یوما یا شهادت عدلین كه در اینجا از باب حجت تنزیلی است پس حجت بالذات عبارت است از موضوعیت محضه یعنی نفس رویت این مورد این مطلبی كه به نظر ما می‌رسد این مسئله است ولی این طور نیست در رویت هلال اصل مسئله بر اساس موضوعیت است نه موضوعیت محضه، موضوعیت به عنوان طریق برای اثبات برای شهر جدید یعنی رویت هلال به نحوی باشد وجود هلال و موقعیت هلال به نحوی باشد كه چشم عادی لولا الغیوم بتواند ببینید این را ما می‌گوییم یعنی اگر اغبره نباشد اگر غیوم نباشد این چشم عادی بتواند ببینید مرحوم آقا در اینجا می‌فرمایند كه نه خود رویت اثبات شهر جدید منوط به رویت است اگر اغبره باشد باید حكم به رویت نكنید باید همین استمرار شهر سابق را باید داشته باشید ما می‌گوییم نه اگر آمد برای ما ثابت شد به واسطه قول افراد