جلسه ۶۷۰

 این قضیه‌ای كه در این جا اتفاق می‌افتد یك مسئله نفسانی است یعنی رسول خدا در نفس آن ماه را می‌بیند و حتی لازم نیست نگاه كند می‌تواند سرش را پایین بیندازد و خواهی نخواهی می‌بینی چشمش هم بسته می‌شود، یعنی در توجه به نفس خواهی نخواهی چشم بسته می‌شود، آن ماهی كه در نفس قرار دارد، آن ماه را با اراده خودش دو نصف می‌كند منتهی حالا خوب دستش را بالا می‌كند كه اشاره به ماه عادی هم در اینجا بشود.

 این قضیه به اراده در نفس تحقق پیدا می‌كند، همه اینها وجودش وجود نفسی است كه جنبه عكس العلمش عكس العمل خارج است خوب حالا چطور این واقعیت صورت خارجی دارد؟ این حقایق و مسائل خارجیه به واسطه چیست؟ به واسطههمان فعل فاعل است یعنی خود فاعل در این جا اعمال رویه می‌كند البته اعمال رویه فاعل و اعمال اراده او همان اعمال رویه و اراده پروردگار است، دو چیز نیست كه اراده پروردگار تعلق بگیرد بعد این را بیاندازد در دل ولی خودش و بعد به ولی خودش بگوید حالا بكن نه اینها حقیقت ندارد.

 آن چرا كه انجام می‌گیرد آن یك عمل واحد است و یك فعل واحد است كه آن فعل واحد از این دریچه صورت خارجی پیدا می‌كند یعنی یك اراده است آن اراده فاعل و اراده مولا و آن نفس عمل خارجی كه دارد اتفاق می‌افتد این یك واحد است، همه او یك واحد است، دو واحد هم در اینجا نخواهد بود.

 این مسئله مال این است كه بین او و سایر افراد در این مسئله تفاوت می‌كند یعنی در هر دو مطلب یك واقعیت و یك حقیقت است، هم در مقام مكاشفه و هم در مقام فعل خارجی هر دو یكی است نفس می‌رود بالا و وقتی كه نفس رسید به یك موقعیت خاص، در آن موقعیت خاص اعمال می‌كند حالا آن اعمالش یا اعمال علمی است بدون تحقق امر دیگر خارجی یا اعمال او اعمال علمی است با اراده و عقل نسبت به امر خارجی كه هر دو یكی است در هر دو صورت اعمال نفس است نسبت به مطالبی كه آن مطالب را ابراز می‌كند.