جلسه ۶۶۹

3

این فطرت می‌آید بر این اساس حروف را در كنار یكدیگر قرار میدهد تا اینكه به همان معنای مطلوب برسد، این تعین میشود تعین ثانی و تعین دیگر كه خوب تعین ثالث است مثلا طبق قرار گرفتن تشكیل كلمات است، تعین رابع فرض كنید كه تشكیل جملات است، همین طور تشكیل مقالات است تعین خامس سادس همین طور شما بروید جلو هر چه را كه بعد بر این اساس تحقق خارجی پیدا میكند به واسطة آن ذهنیت و به واسطة تصرفات خود فرد، آن دیگر در اختیار اوست كه چگونه می‌تواند این مسائل را جلو ببرد و همین طور خودش یكی پس از دیگری بتواند خلق تعین كند.
آن تعین اولی و تعین اول و تعین ثانی فعلا مورد بحث ما است كه چطور این دو تا تعین در كنار یكدیگر هستند و در یكدیگر معیت دارند یعنی شما نمی‌توانید آن تعین اول را بدون تعین دوم در عین اینكه ظهور دارد، در عین حال شما ملاحظه كنید، امكان ندارد شما حروفات را در خارج احساس كنید بدون اینكه آن مسئلة تعین اول كه عبارت است از منشأ صوت در اینجا ملاحظه شده باشد.
در مظاهر وجود در خارج وقتی كه موجودات را شما مشاهده می‌كنید ظهور آن تعین اول كه وجود بالصرافه است، آن ظهور باعث وجودات و باعث ظهور اشیاء و تعینات خارج، از عوالم مختلف است چه مادی و چه غیر مادی.
پس در هر تعینی كه شما مشاهده می‌كنید الان كه این دستگاه در مقابل من است این خودش یك نوع تعینی است از تعینات، این با كتاب متفاوت است با این آب كه در این جا است متفاوت است با این فرش با اینها تفاوت دارد، این تعین و خصوصیتی كه الان در اینجا قرار گرفته است اینها فرض بكنید كه هزار جور مسائل و تعینها یكی پس از دیگری آمده تا این را به این كیفیت در آورده حالا این حقیقت خارجیه كه الان من دارم مشاهده می‌كنم و اثر خاصی را از این می‌بینم و خودم از این اثر خاصی تقاضا می‌كنم چرا آن اثر را از چیز دیگر و آن شیء دیگر به اصطلاح تقاضا نمی‌كنم چون آن خاصیتی كه در این است در این نیست.