جلسه ۶۶۹

عین ثابت ٢

اعوذ باللَه من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

 راجع به مسئلة تعین اول و تعین ثانی خدمت رفقا عرض شد كه این تعین ثانی منافاتی با تعین اول ندارد بلكه ظهور تعین اول است و این ظهورات گرچه در خارج با یكدیگر تفاوت دارند و برای هر كدام از اینها حكم جداگانه لحاظ می‌شود ولی در عین حال آن حقیقت اولی و مبدأ این ظهور در همة آنها یكی است و هیچ اختلافی ندارد بلكه آن حققت واحده ایست كه در ذات خودش بسیط است و تركّب ندارد، حد ندارد و حد و تركّب موجب خروج آن حقیقت واحده از هویت اولای خودش و غلطیدن به عوارض و به تبعات و توالی فاسده دیگر خواهد شد.

 برای تقریب این مسئله ما از صوت استفاده كردیم و مثالهای متفاوت دیگری دارد ولی خوب مثال صوت در این جا می‌تواند گویا باشد به واسطة لحاظهای مختلفی كه انسان می‌كند.

 منشأ و مبدأ هر صدا یك حقیقت واحده‌ایست كه آن تفاوتی نخواهد كرد، آن منشأ كه عبارت است از همان خروج الهواء بعد از تماس با آن محیط مولد صوت كه تارهای صوتی در دهانة نای هست بعد از این مسئله ما می‌بینیم كه این هوا دارای ظهورات متفاوتی خواهد شد به ملاحظة محیط اطراف خودش و جوانب خودش، اصل و حقیقت صوت حقیقت واحده است منتهی در ارتباط با جوانب، شكلهای مختلفی پیدا می‌كند.

 اختلافی كه بین این مثال و ممثَل هست در این است كه در این جا خود حقیقت واحده و منشأ واحد، خودش ارتباطی با محیط اطراف ندارد و بواسطه قرار گرفتن در جریانهای مختلف و جوانب مختلف خوب ظهورات متفاوتی پیدا می‌كند، این مطلب را برای بعد می‌گذاریم كه همین قضیه منشأ برای اشتباه و خلطی است كه بین اعلام شده و نتوانستند مسئله تشتت در وجود را با تشكیك در وجود به همان مبنایی كه ما عرض كردیم بتوانند با هم مقترن كنند و توفیر بدهند.