جلسه ۶۶۸

 همان توجیه كه شما می‌كنید راجع به اینكه در خواب می‌بیند، در مكاشفه می‌بیند، پیشگوئیها و مسائل دیگر خودتان پیشگوئی را قبول دارید پیشگوئی، غیبگوئی این چیزها و عیناً انجام می‌شود شما چه توجیهی برای این مسئله دارید؟ چه توجیهی دارید؟ ما می‌گوییم امیرالمومنین علیه السلام همین است، منتهی شما یك ماه بعدش را در خواب می‌بینید، امیرالمومینن علیه السلام ده سال بعدش را این طور بیان می‌كند و به اراده و قدرت خدا و خوب طبعا هر چیزی به اراده و قدرت خدا بر می‌گردد، خواب هم به اراده و قدرت خدا است بدون آن كه یك همچنین مسئله‌ای انجام نمی‌شود.

 این قدر مسائل به این آسانی و سادگی و بسیطی را اینها این قدر مشكل می‌كنند اینها به خاطر تفكرات مادی است دیگر انسان به اینجا می‌رسد.

 این مطلب و این مسئله را چگونه باید ارزیابی كرد؟ اشكال در این است كه این شخص دیگر شخص قبل نخواهد بود این اشكال اول، و امّا اشكال دوم این است الان كه این شخص در مقام فنا هست آیا به او اشاره‌ای می‌توان كرد كه آن شخص الان در فنا است؟ یا اصلا به او اشاره نمی‌توان كرد و حكم به عدم باید كرد؟ خوب نمی‌شود كه به او اشاره نكرد، گرفته نشسته این آقا نشسته دارد حرف می‌زند فرض كنید كه در حال فَناء هم هست.

 می‌گویند ابن فارض علیه الرحمة این اشعار را در فنا می‌گفته و خودش نمی‌نوشته

 سَقَتنی حُمیاً الحبّ راحة مُقلَتی و کأسی مُحیاً مَن عن الحسن جلّت بلكه شاگردانش می‌نوشتند، حدود ششصد هفتصد بیت است.

 این شخصی كه الان دارد این را می‌گوید و انشاء می‌كند می‌توانیم به او بگوییم هو ینُشد، می‌توانیم بگوییم یا نه؟ خوب الان این قضیه از زبان این بیرون می‌آید، این مسئله از زبان این دارد بیرون می‌آید می‌توانیم بگوییم؟ بله می‌توانیم بگوییم. اگر این شخص عین ثابتش محو شده باشد چطور می‌توانیم ضمیر هو را به این ارجاع بدهیم؟