جلسه ۶۶۰

 مساله نسبت به باری تعالی هم به همین كیفیت است كه قضیه لا تکرار بالتجلی یعنی هیچ وقت تجلی مماثل ندارد همیشه آنچه را كه در عالم تحقق پیدا می‌كند وجود مستقل واحد و ثابتی دارد و لذا وقتی كه می‌گوییم زید به دنیا می‌آید از هنگام بدو تولد این وجود ثابت برای او خواهد بود و هر آنی وجود دیگری می‌آیید كه آن وجود با وجود قبل متفاوت است زیرا ظهوری كه در هر آن برای آن زید حاصل می‌شود و این ظهور، ظهور متصل است نه ظهور منفصل، موجب بقاء و تشخص این وجود در خارج خواهد شد كه اولا این وجود در خارج تشخص پیدا خواهد كرد دوماً بقاء پیدا می‌كند نه اینكه تشخص پیدا بكند و بعد از بین برود، اصلا انسان گیج می‌شود كه چه خبر در عالم است؟! كه تا خدا خدایی می‌كرد و خدا خدایی می‌كند همین‌طور آثار وجود او هر لحظه متغیر و همیشه هم ثابت است، یعنی شما می‌توانید پرونده را كنار بزنید، فایل را در بیاورد این وجود را در اینجا مورد ملاحظه قرار بدهید و رویش دقت كنید، كه در اینجا چیست؟ وقتی شخص به مراتب كشف باطن می‌رسد می‌تواند به این پرونده برگردد، به پرونده زمان برگردد، به پرونده لازمان برگردد، به پرونده حوادث و وقایع برگردد و هركدام از اینها را یك فایلش را در بیاورد و ارزیابی كند در یك میلیون و صد و سی هفت هزار سال و فرض كنید شش ماه و پنج روز و ساعت و فلان و دقیقه مثلا فرض كنید در فلان نقطه از زمین چه اتفاقی افتاده، به خود مراجعه می‌كند و آن پرونده را بررسی می‌كند همان فایل را در می‌آورد و شروع می‌كند به مطالعه كه در اینجا این قضیه اتفاق افتاده، گاهی از اوقات می‌بینید تمام اینها مسلسل وار در ذهن انسان مرور می‌شود همینطور می‌آید و حركت می‌كند و انسان آنها را مشاهده می‌كنید و آن وقت شما می‌بینید (وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ)¹ در ذهن امام علیه‌السلام همه این پرونده عالم وجود به نحو ثابت است، واقعا دیگر اصلا انسان نمی‌فهمد قضیه چیست؟ اصلا دیگر ذهن وقتی كه می‌رود جلو و می‌رود جلو، دیگر گیج می‌شود از اینكه چطور نفس امام كه خودش واسطه در وجود است تمام عوالم خمس را در وجود خودش احساس كرده است.