جلسه ۶۶۰

 حالا اگر فرض كنید من‌باب مثال شما زاییده شدید و فرض بكنید به این دنیا آمدید و لطف كردید و دو یا سه سالی گذشت و آن دوتا بزرگوار خواستند ظهور خدا را در این دنیا زیاد كنند كه باعث تجلی بیشتر اسم خالقیت و مكونیت واینها بشوند داریم كه (هُوَ اللَه الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْني‌)¹ می‌گویند كه ما در اینجا از وسائط هستیم و باید وسائط را به كار انداخت، امساك فیض از حضرت باری قبیح است، پس باید امساك فیض نشود.

 یكی آمده بود می‌گفت من یكی دیده ام و یك دل نه بلكه صد دل به او سپرده بود، به او گفتم تو آخر در این سن برای چی؟ گفت من، من می‌خواهم بچه‌دار بشوم، گفتم تو از همان زن اولت بچه‌دار بشو، حالا می‌خواهی زن بگیری دیگر اسم بچه‌دار شدن رویش نگذار، ما همه‌مان همینطوریم هرچی می‌خواهیم می‌خواهیم یك راهی پیدا كنیم كه خود را تبرئه كنیم از مرزها و عیب‌هایی كه بر ما بار می‌شود خود را تبرئه كنیم، خلاصه بالاخره قضیه اینطوری است.

 با مساله امساك كیف نمی‌شود كرد، ما از خدا مایه می‌گذاریم و فلسفه باید یك جایی به درد بخورد، امساك فیض از حضرت باری، عقلا قبیح است آنهایی كه فلسفه نخوانده‌اند آنها بهتر از ما به این مسائل عمل می‌نمایند، خلاصه همیشه كلاهتان پس معركه است علی‌كل حال.

 اینها می‌آیند و می‌خواهند امساك فیض نفرمایند، یك بچه می‌آورند درست عین جنابعالی، اصلا مو نمی‌زند این عكس را بگذارید بغل این عكس وقتی كه دارد به دنیا می‌آید، یك عكس بگیرند می‌گویید عجب اینها دوقلو بودند اصلا عین هم است، همان ابرو و بینی و چشم و فلان و عین او است در اینجا و وقتی چندسالش می‌شود اصلا اینها عین هم هستند، مثل اینها كه توأم هستند خب حالا در اینجا مساله تكرار شده؟ نه او برای خودش وجودی بود و چندسال پیش به دنیا آمد و این هم برای خودش یك وجود دیگری است چندسال بعد به دنیا خواهد آمد، گرچه ما او را شبیه می‌بینیم و اسم تكرار رویش می‌گذاریم می‌گوییم این توالد و تناسل تكرار شد، تكرار نشده، هیچ تكراری در اینجا نشده بلكه در اینجا دو حقیقت مستقل و جدا و منحاز از یكدیگر در اینجا ظهور پیدا كرده است.