جلسه ۶۵۹

 امروزه كه دیگر شب‌ها و روزها همه زن‌ها می‌روند و روضه و فلان و من گفتم كه شب روضه زن نرود نمی‌دانم دوباره دارد رسم می‌شود كه زن‌ها شب می‌روند دعا می‌خوانند دعای كمیل می‌خوانند نمی‌دانم این طرف و آن طرف، زنها باید بنشینند در خانه‌شان نوار گوش بدهند، رسم بر این نبوده كه زن شب از منزل خارج بشوند، دعا می‌خواهند بخوانند و ثواب می‌خواهند ببرند در خانه‌هایشان بنشینند،

 درست، خب این جناب شمر این كی بوده؟ این امام جماعت بوده عمر سعد در یكی ازمساجد كوفه امام جماعت بوده آقا صاف می‌آیند امام حسین رامی‌كشند مثل یك گنجشك و انگار هم نه انگار كه اصلا این انسان است این بابا زن دارد فرزند دارد حیات دارد حالا پسر پیغمبری و اینها را ولش كنیم آنها را ولش كنیم بابا این یك انسان است بچه دارد خودش زندگی دارد تعلق به حیات دارد، باید بیایی بیعت كنی والا می‌كشمیت اه اه به همین راحتی، به همین راحتی كه بیعت بكن خب جناب یزید و جناب عمربن‌سعد خب بیعت نمی‌كند، بیعت نكند، و مخالفت با حكومتان هست در یك‌جا در یك حصاری قرارش بدهید در همان‌جا زندگیش را بكند و عمرش را بكند، چرا می‌كشید؟ این كشتن برای چیست؟ چرا انسان باید به اینجا برسد؟ اصلا خیلی خب جناب یزید تو بیا حكومتت را بكن و این عده را بردار و هر كس با ما بیعت نمی‌كند ما اینها را می‌گیریم یك جا نگه می‌داریم و دورشان را یك دیوار می‌كشیم بعد هم یك شهری درست می‌كنیم مثل واتیكان آنجا كه برای خودش پاپ و فلان و این حرفها دارد این هم در آنجا باشند و زندگیشان را بكنند چرا می‌خواهید از سر راه بردارید؟ چرا می‌خواهید نابود كنید؟ چرا آخر؟ چرا آدم باید به این مرحله از حیوانیت برسد و وحشی‌گری و قساوت برسد كه دست به این كار بزند؟ این مسائلی است كه ما فقط روضه برای امام حسین نخوانیم یك مقدار هم برای خودمان روضه بخوانیم برای خودمان و برای وضعیت خودمان بیائیم یك مقدار روضه بخوانیم و یك مقدار سینه‌زنی كنیم، فقط برای امام حسین این كارها را نكنیم او احتیاجی به این سینه‌زنی‌ها ندارد در جایی كه انسان خودش هزارتا خلاف انجام می‌دهد و بد به وسیله این كارها برای خودش روپوشی تهیه می‌كند كه حقیقه‌الاشیاء برای او و مردم منكشف نشود این خیلی مصیبت است مصیبت اینجاست آنها رفتند و كارشان را كردند و در این دنیا وظیفه‌شان را انجام دادند و به مقصد و مقصود رسیدند و تمام شد ما باید به فكری برای خودمان باشیم و متوجه باشیم كه پرداختن به این امور خدای‌نكرده باعث فراموشی آن قضایا و مسائل خودمان نشود خب انشاءاللَه كه تتمه‌اش برای فردا.