جلسه ۶۵۳

 تلمیذ: پس عالم ذات چه می شود؟

 استاد: شش تا خود آن عالم عقل كلی كه مقام واحدیت است هفت تا و بعد هم آن ذات است، كه دیگر عالم به حساب نمی‌آید لذا هفت‌تا درست شد، ماده، مثال، ملكوت سفلی، ملكوت عُلیا، جبروت و لاهوت و عالم عقل همان مقام ذات هفت‌تا، این مساله، مسالة خیلی روشنی است یعنی من گمان نمی‌كنم اصلا نیازی به این طرف و آن طرف دویدن و گریبان چاك زدن باشد نكته‌ای كه در اینجا هست این است كه گیرم بر اینكه ما این مطلب را نپذیریم یا اینكه شما آقا این حرفها را از كجا در آوردید؟ شما خودتان می‌گویید كه این عوالم اینجاست ما كه از آیات قرآن و روایات و این مسائل استفاده می‌كنیم حالا بگوییم نه این نیست منظور از سماء دنیا همین آسمانی است كه ما داریم ستارگانش را می بینیم می‌بینیم و آن سماوات دیگر را نمی‌بینیم حالا یا توسط دستگاههایی باید باشد و دیده بشود یا اینكه نه اصلا بطور كلی قابل دیدن نیست صحبت در این است كه علم همیشه اثبات می‌كند، علم حق رد كردن و نفی كردن كه ندارد، شما می‌گویید این آسمان تا جایی كه علم ثابت كرده همین است می‌گوییم بسیار خب از كجا غیر از این نیست!؟ آن را به ما بگویید شما با چشمهای تلسكوپی‌تان هی می‌آید بدست می‌آورید الان فلان ستاره هم كشف شد و چند سال نوری با زمین فاصله دارد خیلی خب ما این را قبول داریم این را هم گذاشتیم روی بقیه ستاره‌های زمین خب حالا عالم تمام شد، نه حالا چند سال دیگر هم صبر كنید ممكن است یك طور دیگر ما فرض كنید یك تكنولوژی ما به یك حدی برسد كه ما بتوانیم در این صورت یك افق دورتری از اجرام كشف كنیم، خب می‌گوییم آن هم الان گذاشتیم رو تا صد سال دیگر را هم گذاشتیم رو، تا هر جا بروید، طوری نمی‌شود قضیه یك كره به كرات دیگر اضافه می‌شود یا یك ذوزنقه به ذوزنقات دیگر اضافه می‌كنیم یا یك مكعب به مكعبات دیگر اضافه می‌كنیم اینها همه درست ولی آخرش چه می شود؟