جلسه ۶۴۵

 این مساله در احادیث خیلی موردنظر است كه چه طور امام علیه‌السلام آن مطلب را بیان می‌كنند، مساله را روشن می‌كنند اتفاقا ما یكی از موارد را دیدیم در مساله نصب و مساله خلاف بودن اگر یادتان باشد در بحث اعاده حج وقتی كه از حضرت سوال می‌كند كه من كسی را می‌شناسم كه اهل خلاف است و حج انجام داده آیا باید دوباره انجام دهد؟ حضرت فرمودند خدا از او قبول می‌كند ولی به نظر من برود بهتر است. اما در مساله فرض كنید كه نصب حضرت فرمودند كه دوباره برود، خب آن وقت در این جا افراد طبق معمول گفتند كه در آن جا كه گفتند باید برود این مساله را می‌رساند در این جا كه گفتند نباید برود حمل بر كراهت می‌كنند، بهتر است، نرفت هم نرفت خلاف و نصب تفاوت نمی‌كند.

 اما اگر نظر رفقا باشد این كه حضرت در آن جا دارند كه به اعتقاد من، إنی احب ان یعید مثلا دارد این نشان می‌دهد كه میزان خلاف و میزان نصبش میزانی نبوده كه اصلا این نفس عمل را از دیدگاه شرع و شارع باطل كند خب مخالف بوده مثل افرادی كه نمی‌فهمند جاهل و مستضعف هستند یا در یك فضایی هستند و در یك چنین وضعیتی حج هم انجام می‌دهند حضرت می‌فرماید:" برود بهتر است" این طور بیشتر به نظر می‌آید كه اگر می‌خواهد به او بچسبد برود دوباره حج انجام بدهد، ولی یك وقتی یكی معاند است یك آدم معاند و آدمی است كه این نفس عملی را كه دارد انجام می‌دهد با عناد نفسانی می رود طواف می‌كند، آن چه حجی است؟ چه فایده‌ای دارد؟ وقتی دارد این عمل را انجام می‌دهد لبیك كه می‌گوید با عناد به ولایت دارد این لبیك را انجام می‌دهد، این لبیك در سرت بخورد، آن لبیكی كه بدون قبول ولایت باشد لالبیك و لا سعدیك است كه به دنبالش خواهد آمد آن چه فایده‌ای دارد؟ آن فایده‌ای ندارد.