جلسه ۶۴۵

 یا مثلا فرض كنید در مورد كنایاتی كه می‌گویند، می‌گویند فلانی رجل كثیر الرماد یعنی خاكستر خانه‌اش زیاد است البته این مربوط به زمان سابق بود حالا باید بگویند اجاقش همیشه روشن است یا درب منزلش همیشه باز است كه از این باز بودن در منزل مقصود ورود ضیوف و یا طبخ غذا و امثال ذلك است در هر زمانی یك اقتضایی دارد، خب در آن جا ما این اعتراض را كردیم كه: این قرینه‌ای كه شما الان می‌گویید فرق بین استعاره و كنایه است این در مقام اثبات است شما از فرق بین خود استعاره و كنایه سوال می‌كنید در خود استعاره و كنایه چه فرقی است؟ و ماهیت استعاره و ماهیت كنایه در این جا با هم چه فرق دارد؟ صحبت از این نمی‌كنیم كه چگونه استعاره استعمال بشود و چگونه كنایه استعمال بشود یك وقتی می‌گوییم خود استعاره و كنایه با هم چه فرقی دارند آن یك بحثی است، یك بحث این است كه حالا متكلم وقتی كه می‌خواهد استعاره را به كار ببرد بعد از به كاربردن استعاره چگونه باید رفع شبهه بكند از مخاطب و برای عدم القاء مخاطب در شبهه چه چاره‌ای باید بیندیشد؟ این یك مطلب دیگر است ارتباطی به مفهوم استعاره و كنایه ندارد مثل این كه می‌گوییم كه فرق بین آقای فلان با آقای فلان حالا یكی فرض كنید عالم است و یكی كاسب است فرق بین این دو چیست؟ این دو با هم چه فرقی دارند؟ می‌گوییم فرقشان این است كه آن آقای فلان فرض كنید در منزلش علما می‌آیند و همه اهل علم می‌آیند اما آن آقای فلان در منزلش كه می‌روند كسبه می‌آیند این كه فرق نشد این آثار و بروزات خارجی است به خود آن دو شخص كه كاری ندارد به آن دوتا فرد از نظر ماهیت و ذات كه كار ندارد این ظاهر و آثار بروزات خارجی است ارتباطی ندارد و او مصرّ بود بر این كه نه اصلا فرق اساسی این است.