جلسه ۶۴۴

 حالا موبایل را می‌گذاریم كنار سجاده یا روی میز، تا زنگ می‌زند یك مقداری كله را این طرف می‌كنیم همان مقداری كه نماز باطل نشود تا بفهمیم چه كسی زنگ زده و اسم چه كسی افتاده!! یا فوراً دكمه را با پاهایش می زند كه بایست دارم نماز می‌خوانم الان تمامش می‌كنم می‌آیم جوابت را می‌دهم، بعد هم می‌گوییم نماز درست است در صحت و سلامت و استقامت و تلفظ و ادای كلمات به طور صحیح انجام می‌شود، این طوری كه نباید به مردم نماز یاد بدهیم، این كه رسم نماز یاد دادن نیست، این كه رسم حركت دادن به این سمت و این چیزها نیست، رسم همان است كه بزرگان آمدند و برای ما به آن كیفیت آن ها را بیان كردند. آن ها رفتند و خودشان هم رسیدند و بقیه را هم به همان سمت و سو دعوت كردند و از همان وضعیت و راه و به همان كیفیت بردند.

 این قضیه خیلی مساله مهمی و دقیقی است كه جهت‌گیری یك مجتهد و مُستَنبِط به چه سمت و سویی باید باشد، به چه نحوه اموری باید باشد، من واقعا تعجب می‌كردم شب گذشته، داشتم مرور می‌كردم بر همان مطالب اصولی، واقعا در تعجب بودم كه آخر مگر می‌شود فقیهی بیاید و فتوا بدهد بر این كه: كسی كه استطاعت برایش آماده شده، قبل از اشهر حج می تواند از خودش سلب استطاعت كند؟! تمام شد، فتوا داده اند، نگاه كنید، تقریرات نائینی را نگاه كنید، فوائد الاصول را بروید نگاه كنید، ببینید از خودم می‌گویم یا نه؟ بعد نشستم همین طوری، نیم‌ساعت با خودم فكر می‌كردم این شخصی كه الان دارد یك چنین حرفی می‌زند واقعا در چه فضایی قرار گرفته؟ در چه فضایی از تصور و ادراك باید قرار بگیرد كه بتواند یك چنین حرفی را بزند؟ خودش كه چه بگوییم، آن كسی كه دارد به مردم می‌گوید كه آقای كذا جنابعالی كه مقلد من هستی و تا شب عید فطر مستطیع هستی، یك ساعت مانده به شب عید فطر و این كه هلال دربیاید و ببینی، می‌توانی همه اموالتان را ببخشید [و خود را از استطاعت خارج كنید!] به خانم‌تان و بگوئید ببخشید دستت درد نكند، تشكر از این زحماتی كه در این ماه مبارك رمضان برای ما كشیدی، بلند شدی سحری درست كردی، قبل از سحری هم (أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلي نِسائِكُمْ)¹ برای ما ترتیب امور را دادی‌، این حجی كه الان برای من استطاعتش هست، همه را من دربست دادم به شما و دیگر بنده مستطیع نیستم! بفرمائید شما می‌توانید این كار را بكنید؟