جلسه ۶۴۳

 تلمیذ: می‌شود بین مسائلی از قبیل زنا و لواط و مسائل شخصی كه بیشتر جنبه شهوانی دارند با مسائلی مثل سرقت، قتل نفس و ضرب و شتم كه جنبه عمومی دارد یك جوری تفكیك كنیم؟

 استاد: ببینید قانون، قاعده برای اجرای حكم در صورت افشاء آن جرم در این جور موارد آمده، لذا در وهله اول به طور كلی آن شخص متصدی نباید بگذارد این مساله به مقام افشا برسد، مثلا فرض كنید كه حتی اگر یك سرقتی شده به یك نحوی آن پول را به آن شخص بدهد مثلا یك مواردی اتفاق افتاده حتی خود من در تاریخ دیده‌ام كه مثلا شخصی آمده خدمت امام علیه‌السلام وگفته من دكان‌دار بودم و من از خریدارها سرقت می‌كردم و الان اگر بخواهم بروم به آن شخص بگویم، مسئلة آبرویم است می‌گویند تو آدم دزدی بودی و اگر شخصی پول را بخواهد بدهد می‌گوید پول را برای چه می‌خواهی به من بدهی؟ بگویی كه من از تو دزدی می‌كردم، حضرت می‌فرمایند به یك نحوی برو این پول را در دخلش بگذار، این نشان می‌دهد كه دو جهت در این جا باید همراه با هم باشد، در این كه این پول را باید برگرداند شكی نیست كه این باید برگردد و هیچ كاریش هم نمی‌شود كرد و در این هم هیچ شكی نیست دوم این كه اگر این بیاید بگوید من سرقت كردم آبروی این در خطر است و به لحاظ آن آبروی جمعی كه اولا یك شخصی نسبت به یك فرد مؤمنی بدبینی پیدا می‌كند می‌گوید این از من دزدی می‌كرده این خودش خیلی بد است یعنی ذهنش نسبت به یك فرد مُلَوّث و مغشوش می‌شود، این خودش خیلی برای انسان بد است یكی از گناهان بسیار بزرگی كه دامن انسان را می‌گیرد این كه اگر انسان یك گناهی را انجام بدهد نسبت به شخص دیگر علاوه بر این كه ضرر اول متوجه خود اوست به واسطه آن گناه ضرر مهم‌تر این است كه حالتی را كه در طرف ا یجاد می‌شود به واسطه گناه آن از ذهن بیرون نمی‌رود.