جلسه ۶۳۴
4تلمیذ: از حضرت عالی نقل شده كه تا ٦ درصد الكل در مشروبات الكلی جایز می دانید؟
استاد: من ٦ درصد نگفتم، گفتم ٢ الی ٣ درصد همین ٢ الی ٣ درصدی كه مال همین ماء الشعیر هست ٦ درصد را یك مقداری بیشتر كردند!!.
تلمیذ: نان هم همین مقدار دارد.
استاد: بله همه چیز هست توی خیلی چیزها،
الان این بیلیارد و این چیزهایی كه هست در اینجا، در دنیا عنوان قمار دارد، در دنیا این حالت را دارد لذا این حكم حرمت هم برایش مترتب است.
تلمیذ: اگر موضوع له آن قمار باشد، از آن حالت ورزشی بودنش خارج بشود مثلًا بعد از چهل سال، پنجاه سال عنوانش عوض بشود.
استاد: بله اگر بطور كلی تغییر پیدا كند دیگر الان روی حساب قمار كسی بیلیارد نكند، میشود یك چیز عادی كه این مفهوم آن عنوانی، دیگر از او سلب شده خب این هم میشود یك بازی مثل بازیهای دیگر مثل فوتبال.
تلمیذ: ولی آنكه در روایت تصریح شده مثل شطرنج
استاد: شطرنج بله، شطرنج را كاریش نمیشود كرد.
تلمیذ: ولو اینكه ذاتش خارج بشود از عنوان قمار.
استاد: اصلًا شطرنج نفس لعب با او حرام است، نه جنبه قماری، اصلا جنبه قمار ندارد، حالا قمار هم كه هست،
تلمیذ: عرف را عرف عام باید گرفت یا اینكه عرف ایران.
استاد: نخیر عرف، عرف ایران نیست، عرف، عرف دنیا است، مساله یك شهر و ده نیست، نه نه این اشتباه نشود آنی كه ملاك شارع است، شارع به یك ترتّب عنوان كار دارد و آن عنوان هم یك مساله تكوینی است نه اعتباری چه ما بخواهیم چه نخواهیم این عنوانی كه الان روی این قضیه مترتب است، این عنوان یك مسالهای است كه در اعتبار معتبِر قرار ندارد و به دست معتبِر نیست، این بر اثر یك تغییر و تحول اجتماعی در روند تعاملی است كه با این عنوان انجام میدهد بر آن اساس است آن تغییر و تحول اجتماعی اثرگذار در این تحول است نه اینكه اعتبار معتبِر كه در یك جا، در یك شهری این عنوان را از آن بردارد او میتواند عنوان را از این فعل خودش به عنوان قضیه شخصیه بردارد ولی به عنوان یك قضیه حقیقیه كه آن جنبه تحقق موضوع، خارجاً آن حكم رفته روی آن عنوان قماریتی كه بر این است آن، یك وقتی شارع میگوید اگر بازی را بعنوان قمار انجام بدهی این میشود حرام همین والیبال و فوتبالی كه الان حلال هست بعنوان قمار حرام میشود، در اینجا خود نفس لعب در اینجا اشكال ندارد، ولی این عنوانی كه به آن بار میشود این را داخل در تحت همان قضیه حقیقیه میكند و این حرمت به آن بار میشود، آن عنوان نداشته باشد صرف ورزش باشد و اینها اشكال ندارد، یك وقتی شارع میآید حكم را میبرد روی نه قمار كردن خارج، میبرد روی آن مفهومی كه عرف آن مفهوم را برایش حمل میكند بر اساس تعلق آن مفهوم، این موضوع هم محكوم به همین حكم خواهد شد، بر اساس تعلق آن مفهوم، آن مفهوم دیگر در اختیار معتبِر نیست، شما ساز را بگیرید و ببرید در منزلتان و استفاده از ساز نكنید، باز خرید و فروش آن حرام است، شارع نیامده ساز را بعنوان اینكه این، یعنی دو عنوان در اینجا وجود دارد یكی عنوان حرمت استفاده از یك شیئی كه موجب بروز و ظهور ساز دارد، شما فرض بكنید حتی یك كدو را بردارید، حكایات داریم میگویند رفت كدو را برداشت فارابی دو تا نخ به آن آویزان كرد و شروع كرد زدن، حالا كدو كه دیگر ساز نیست كدو را خورشت میكنند و میخورند، حالا شما كدو را بردارید به نیت اینكه بخواهید این راتبدیل به ساز بكنید این معامله باطل است.

