مرتب سازی:
جلسه ۶۲۴
7یك همچین مطالبی هست اگر بعضیها اینطور باشند انسان باید با خود اینها هم قطع كند كاری به بهائی ندارد اگر مساله، مساله تبلیغ آنها است و ترویج و تخریب است این ارتباط حرام است.
تلمیذ: اگر ارحام درجه یك باشد چه؟
استاد: ولو درجه یك باشد، ارتباط حرام است و انسان نسبت به آنها نمیتواند ارتباطی داشته باشد وقتی میخواهد برود اگر درجه یك باشد، پدر و مادر باشد آن را انسان باید برود ولی بگوید حرفی نزنید و در یك محدوده خیلی ضرورت فقط به همان مقدار، چون مساله پدر و مادر این مسالهاش فرق میكند باز با سایر افراد تفاوت دارد.
تلمیذ: وضوگرفتن از آب كشاورزی كه متعلق به بهایی ها باشد چگونه است؟
استاد: نسبت به وضوی از این آب این یعنی حالا فرض كنید كسی وضو گرفت چیزیش كه كم نمیشود مساله بهائیت این یك مسالهای است كه عرض كردم این را حكومت باید در این مساله تصمیم بگیرد بهائیت جزو دینی كه مشمول قوانین ذمه باشد نیست آن فقط یهود و نصرانیت و زردتشتی است هر چیز دیگری نه تنها بهائیت بلكه حتی این اقوام مختلف مثل سیكها و سایر اقوامی كه در ایران هستند اینها مشمول قوانین ذمه نیستند و اگر حكومت با آنها مدارا میكند بخاطر رعایت مصالح است كه این را انجام میدهد قانون ذمه فقط مشتمل است بر یهود و ادیان الهی و بهائیت از آنجائی كه دین الهی نیست مشمول قوانین ذمه نیست این است مساله.
حالا دولت و حكومت با آنها مرافقت میكند بخاطر مصالح است و استضعاف آنها را در نظر میگیرد بنابراین آبی كه رد میشود آنها فقط حق استفاده میتوانند داشته باشند اما ملكیت واقعی را اینها ندارند یك حق استفادهای یك حقالسكوتی، یك ارفاقی، در همین حد مثل اینكه شما میروید جایی مهمانید و این به اصطلاح میوهای كه میگذارند جلوی شما غذای كه میگذارند جلوی شما این حق تملیك به شما نمیدهد فقط حق استفاده و اباحه در أكل و تصرف را به شما میدهید حق تملیك داشته باشد شما میتوانید آنها را بردارید ببرید میگوید نه آقا هرچی میخواهید بخور دیدید بعضی غذاها رستورانها است كه میروند هرچی میخواهند میخورند دیگر كسی برایشان غذا نمیآورد ظرفشان را برمیدارند میروند از همان جا اگر تمام دیگ را هم خالی بكند كسی حرفی نمیزند دیگر كسی كاری ندارد یك ظرف پر میكند دیگر بسته به سعه و ظرفیت خود افراد، آنجا آدم لاغر و كمخور نمیصرفد بروند بعد در آنجا حق تملیك نیست كه طرف بردارد من كه كم خوردم پس یك دانه كماجدان هم بردارم با خودم ببرم بیرون میگویند نه آقا اینجا خلاصه برو چارهای برای خودت بكن ولی از اینجا بیرون نمیشود ببری حق تملیك نیست ولی حق استفاده از مصرف هست اباحه در تصرف است به این مقدار، برای بهائیت و سایر ادیانی كه در ایران حكم شرعی همین است اینها چیزی در حكومت اسلام مالك نمیشوند بله حكومت اسلام میتواند از دماء و اعراض آنها و اموال آنها به مصالحی میتواند حمایت كند ولكن تملیك واقعی در اختیار حاكم نیست بلكه در اختیار شارع است، میتواند به دیگران بگوید كه متعرض نشوید آبی كه میرود در مزرعه متعرض نشوید ولی مالك نیست.