مرتب سازی:
جلسه ۶۲۰
6لذا آن میشود ظهور پروردگار، پس بنابراین در حالی كه اسماء بوده و صفات بوده در آن مرتبه وجود اسماءو وجود صفات آیا در آن مرتبه حضور ما و وجود ما شرط است؟ شرط نیست همانطوری كه در نفس ذات پروردگار وجود ما شرط نیست. شرط وجود ماسبق رتبی و عِلّی، ذاتِ پروردگار است ولی خود ذات پروردگار شرط وجود او تجلی نیست، ظهور نیست، حالا ما باشیم یا نباشیم ذات پروردگار به جای خودش است همینطور اسماءو صفات هم آنها هم به جای خودش است یعنی اسماء و صفات پروردگار اینها حقایقی هستند كه لازمة صرفالوجود هستند و لا تنفك عنه طرفی عینٍ ابدا لا ابد ازلًا ولا ابداً.
پس این ذات همراه با اسماء و صفات، این ذات سبق عِلّی دارد بر مقام واحدیت، حالا مقام واحدیت میشود مقام اراده برای تنزیل یا انزال آن اسماء و صفات كلیه در مظاهر جزئیه این میشود اراده، حالا اسمش را عقل بگذاریم اسمش را در آنجا فرض كنید نورنبیك یا جابر بگذاریم، اسمش را لوح بگذاریم، یا قلم بگذاریم، لذا این مرتبه اراده برای تحقق اسماء و صفات این مراتب جزئیه این مرتبهای است متاخر از همان نفخت فیه من روحی كه آن نفخت فیه من روحی هنوز به مرتبه صورت خارجیه جزئیه درنیامده است. بلكه بعد از اینكه نفخ شد و آن روح در آنجا تحقق پیدا كرد حالا آن روح به مقتضای مقام واحدیت تشكّل پیدا میكند بعدش تشكل پیدا میكند یعنی حالا این روح همراه با علم، علم به خود میگیرد همراه با قدرت، قدرت به خود میگیرد همراه با اسم علیم مثلا لطیف، لطف به خود میگیرد همراه با اسم قاهر آن مراتب جلالیه در او منعكس میشود در این قضیه است كه میفرمایند: نقطهالوحدی بین قوسی الأحدیی والواحدیی یعنی بین احدیت و واحدیت هم داریم، بین احدیت و واحدیت همان تجلی ذات است بدون آن حدّ خوردن به علم، تجلی ذات است بدون اینكه آن تجلی محدود به علم بشود، محدود به علم شدنش مال ماست ما الان علم مان محدود است حتی بالاتر از اینها محدود است تجلی ذات به قدرت در این در تعینات جزئیه مربوط به ما است من الان قدرت دارم كه این كتاب را از اینجا برمیدارم شما قدرت دارید كه پنجاه تا كتاب را برمیدارید فلان كس قدرت دارد كه صدكتاب را برمیدارد این قدرت جزئیه مربوط به این جزئیات و مظاهر خارجیه است در مقام أبیتُ عند ربّی یسقینی و یطعمنی و ...