مرتب سازی:
جلسه ۶۱۹
1اعوذباللَه من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
این بحث درباره اقسام تعین است كه عرض شد با تشخّص فرق میكند مساله تعین به صرف امتیاز برمیگردد امتیاز بین دو شیء به حیثی كه انسان افتراق بین آن دو شیء را در تشخّص خارجی مشاهده میكند، حال آنكه اشیاء خارجی یا مشتركی الحقیقی و متفقی الحقیقه باشند یا مختلفی الحقایق این تفاوتی از این نقطهنظر ندارند. آن چه كه باعث امتیاز میشود عبارت است از خصوصیاتی كه بواسطه خود ماهیتِ ذاتی یا بواسطه عوارض عارض بر آن شیء میشود در تشخّص صحبت از این است كه هرچه كه لباس وجود به خود میپوشد آن دارای تحقق خارج است، در قبال قائلین اصالی الماهیی كه ماهیت را اصل میدانند و وجود را یك امر عارض و اعتباری و انتزاعی.
در بحث تشخّص خود آنچه كه لباس وجود دارد آن متحقق است و عین خارجی است و این تعین خارج یا بنحو وجود اطلاقی است و بسیط یا بنحو وجود محدود است. حدّ باعث تشخص نمیشود، بلكه حدّ باعث تعین و امتیاز میشود اینكه الان دو نفر مانند متفقیالحقیقه ولكن در تعین خارجی اختلاف دارند بخاطر حدود آنهاست، آن حدود خارجی آنها از آنها سلب بشود همان مساله متفقیالحقیقه و متحدی التعین برای آنها ثابت خواهد شد.
آن وقت در اینجا خیلی مطالبی هست كه عرفا هم در همان مباحث خودشان در رفع حدود و تعینات در آنجا این مساله را بیان كردند آنچه كه موجب دقت است این است كه آنچه كه ما در كلام عرفا میبینیم آنها رفع تشخص نمیگویند، بلكه میگویند:" رفع تعین" رفع تشخص به رفع الوجود است و حالتی كه وجود این متصف به عدم نمیشود وقتی كه یك ماهیتی لباس وجود پوشید آن وجود دیگر عدم بر او عارض نمیشود چون اینها متعارضین و متناقضین هستند بنابراین در نفس تحقق خارج آنچه كه ما لازم داریم همان موجودیت الشیء است آن موجودیت موجب تحقق خارج است ولی از آنجائی كه هرمعلولی نسبت به علت مافوق خودش از محدودیت بیشتری برخوردار است بنابراین این معلول در اینجا كه عبارت است از تعینات خارجی این معالیل بواسطه آن حدود وجودیهای كه دارند آنها دارای امتیاز و تفارق بین یكدیگر خواهند شد. بقول مولانا كه میفرماید: