
ماهیت وحی و کیفیت ارتباط با عالم ملکوت
تبیین تفاوت میان تشخص و امتیاز در حقایق وجودی
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق تفاوت میان دو مفهوم فلسفی «تشخص» و «امتیاز» میپردازند و با بررسی مراتب وجودی، چگونگی ارتباط حقایق مجرده با عالم مادی را واکاوی میکنند. ایشان با نقد برداشتهای عامیانه و مادیانگارانه از مفهوم وحی، آن را نه یک پدیده بیرونی و فیزیکی، بلکه حاصل اتحاد وجودی نفس نبی با عالم ملکوت معرفی میکنند. در ادامه، با تفکیک میان وحی تشریعی و وحی افاضی، به این نکته اشاره میشود که چگونه اولیای الهی با رسیدن به مقام وحدت و طهارت مطلق، بدون نیاز به مقدمات ظاهری، به حقایق عالم بالا دست مییابند. این بحث در نهایت به تبیین این حقیقت میانجامد که حضور ملائکه یا شیاطین در قلب انسان، نه یک حضور فیزیکی در کنار او، بلکه ناشی از اتحاد وجودی و تغییر صورت برزخی انسان در اثر افعال و نیات اوست.
ماهیت وحی و کیفیت ارتباط با عالم ملکوت
3حضور شیطان در مجلس روضه
چند وقت پیش ما به مجلسى رفتیم كه مجلس روضهاى هم بود، تا وارد مجلس شدیم دیدیم چقدر قلبمان گرفت، چه كدورتى پیدا كردیم، بقیه از دوستان هم كه چند نفر بودند آنها هم اتفاقاً گفتند که عجب! چرا مجلس اینطورى بود؟! گفتیم: مثل اینكه شما هم از بركت شیطان مستفیض شدید! شیطان هم بركت دارد! ﴿إِنَّ ٱلشَّيَٰطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰٓ أَوۡلِيَآئِهِمۡ﴾1 آن مجلسى كه براى أنانیّت درست شده است، براى ترفّع درست شده است، براى شعار درست شده است، براى اینكه بگویند: ما هم هستیم درست شده است، براى اینكه پرچم بزنند و اعلام كنند که مردم بیایند و نشان بدهند درست شده است، در آن مجلس امام حسین علیهالسّلام وجود ندارد، امام حسن علیهالسّلام در آن مجلس نیست، پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم در آن مجلس نیست، در آن مجلس شیطان هست؛ حضرت شیطان هم خیلى مقام دارد! آن منبرى كه دارد صحبت مىكند شیطان قرین اوست و به او مطالب را القاء مىكند که آقای فلان، فلان کار را کردند و... آیا این مطالب را جبرائیل از باب شعار دین به او القاء مىكند یا شیطان دارد در دهانش مىگذارد؟! جبرئیل كه بلند نمىشود براى این مردک فلان و فلان كند. شیطان مىآید که اینطور بگو، اینطور حرف بزن و كلمات را اینطورى بچین، تركیبات را اینطورى بیاور؛ مجلس را عظمت ببخشید، مجلس را بالا ببریم، مجلس را بهتر تمام كنیم و... خلاصه مشخص است كه بازى و تئاتر است.
جبرائیل، میكائیل، عزرائیل، اسرافیل، ملائكه، روحالأمین، روحالقدس و اینها تئاتر بازى نمىكنند، فیلم بازى نمىكنند، فیلم بازى كردن و تئاتر بازى كردن كار شیطان و كار جنود شیطان است. هرجا رفتید و دیدید که مسئله از این قرار است، یكى هم كنار آن آقایى كه حرف مىزند بنشانید، او دارد به او مىگوید که اینطور بگو. آن احمق خودش نمىفهمد از كجا دارد مىخورد و دارد به او وارد مىشود، ولى شیطان كه مىفهمد از كجا دارد به او وارد مىكند. اینطور نیست؟! خدا نكند آدم در یك همچنین موقعیتهایی قرار بگیرد كه بخواهد شیطان به او وارد [دخول] كند! تا انسان مىبیند كه حالش فرق كرد معیار را باید درنظر بگیرد، میزان را باید سنجش بگیرد، آن مىرود یك آقایى دیگر مىآید، همه در راستاى تثبیت و اثبات حركت مىكنند، هیچكدام از اینها در راستاى ثبوت حركت نمىكنند، همه در راستاى اثبات است.
- . سوره انعام (6) آیه 121. امام شناسی، ج 2، ص 131:
«شیاطین به سوى دوستان خود خبر مىدهند.»
- . سوره انعام (6) آیه 121. امام شناسی، ج 2، ص 131:
