مرتب سازی:
جلسه ۶۱۸
5پس بنابراین امتیاز یعنی دوئیت یعنی افتراق و این با تشخّص فرق میكند لذا در اینجا مرحوم آخوند میفرمایند كه امتیاز موانع متعددی دارد یا امتیاز به خود ذات است یعنی خود ذات از ذات دیگری امتیاز پیدا میكند مثل ذات باری از سایر مخلوقات كه امتیازش به نفس الوجود است یا اینكه امتیاز به امر دیگری است آن امر امر زائد است امر اضافه بر آن شیء است كه بواسطه آن صفت از حالت غیرخود امتیاز میكند فرض كنید شخصی كه جاهل است بواسطه علم متحول به یك وجود دیگری میشود و متصف به وصف دیگری میشود در این شخص امتیاز است یا امتیاز امر عدمی است یعنی همان جنبه عدمی در اینجا موجب امتیاز اوست مثلا فرض كنید كه یك شخص دیگری ایشان مثلا خیاط است یكی خیاط نیست آن كسی كه عدمالخیاطی در اوست این امتیاز پیدا میكند از كسی كه دارای یك همچنین وصف است یا اینكه از امر وجودی و امر عدمی است یك امر وجودی دارد كه عالِم است و او عالِم نیست و او خیاط است و این خیاط نیست كه هردوی اینها واجد یك وصف و فاقد یك وصف دیگر هستند این هم در مقابل همینطور به این وسیله باز امتیاز از دیگری پیدا میكند علی كل حال مساله امتیاز پیدا كردن با مساله تشخّص فرق میكند